Markalar Kanunu Tasarısı – 1

admin — Fri, 25 Dec 2009 02:40:00 +0000

MARKALAR KANUNU TASARISI TASLAĞI – 1

BİRİNCİ KISIM

Genel Hükümler

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1- (1) Bu Kanunun amacı, bu Kanun hükümlerine uygun olarak bir

markanın tescili konusunda yapılan başvuruya veya tescil edildiğinde korunmasına ilişkin

esasları belirlemektir.

(2) Bu Kanun, bir markanın tescili için yapılan başvuru, tescil, itiraz, tescilli bir

markanın korunması ve tescil sonrası işlemler ile ilgili usul ve esasları kapsar.

(3) Bu Kanun kapsamına girmeyen markalar, genel hükümler uyarınca korunur.

Tanımlar

MADDE 2- (1) Bu Kanunun uygulanmasında;

a) Bülten: Marka başvurularının yayımlandığı Resmi Marka Bültenini,

b) Dünya Ticaret Örgütü Kuruluş Anlaşması: 26/1/1995 tarih ve 4067 sayılı Kanunla

onaylanması uygun bulunan ve 3/2/1995 tarih ve 95/6525 sayılı Bakanlar Kurulunun kararı ile

onaylanan Anlaşmayı,

c) Enstitü: Türk Patent Enstitüsünü,

ç) Garanti markası: Marka sahibinin kontrolü altında, bu markayı kullanmaya

yetkili kılınmış birçok teşebbüs tarafından üretilen mal ve/veya hizmetlerin ortak özelliklerini,

üretim usullerini, coğrafi kaynaklarını ve kalitesini garanti etmeye yarayan işareti,

d) Garanti Markası Teknik Şartnamesi: Garanti markasının kullanılma usul ve şeklini

gösterir şartnameyi,

e) Gazete: Sicile kaydedilen markaların yayımlandığı Resmi Marka Gazetesini,

f) İhtisas Mahkemesi: Fikri ve sınai haklar hukuk ve fikri ve sınai haklar ceza

mahkemesini,

g) Madrid Protokolü: 5/8/1997 tarih ve 97/9731 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile

onaylanan, Markaların Uluslararası Tescili Konusundaki Madrid Sözleşmesi İle İlgili

Protokolü,

ğ) Marka: Bir teşebbüsün imalâtını ve/veya ticaretini yaptığı malları ve/veya sunduğu

hizmetleri, başka teşebbüslerin mal ve/veya hizmetlerinden ayırt etmeye yarayan işareti,

h) Nice Anlaşması: 12/7/1995 tarih ve 95/7094 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile

onaylanan Markaların Tescili Amacıyla Mal ve Hizmetlerin Uluslararası Sınıflandırılmasına

ilişkin Nice Anlaşması ve değişikliklerini,

ı) Ortak marka: Bir sözleşme çerçevesinde, tüzel kişilik meydana getirmeksizin bir

araya gelen gerçek veya tüzel kişilerin oluşturduğu birliğe dahil teşebbüslerce üretilen mal

ve/veya hizmetleri, diğer teşebbüslerin mal ve/veya hizmetlerinden ayırt etmeye yarayan ve

bu teşebbüslerce ayrı ayrı kullanılabilen işareti,

i) Ortak Marka Teknik Şartnamesi: Ortak markanın kullanılma usul ve şeklini gösterir

şartnameyi,

j) Paris Sözleşmesi: 8/8/1975 tarih ve 7/10464 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile

onaylanan Sınai Mülkiyetin Himayesine Mahsus Milletlerarası Bir İttihat İhdas Edilmesine

Dair 20/3/1883 tarihli Sözleşme ile Türkiye tarafından onaylanmış değişikliklerini,

k) Sınıf: Markaların kullanılacağı mallar ve/veya hizmetlerin Nice Anlaşmasına göre

sınıflandırılmasını,

1l) Sicil: Kayıt ortamının türüne bakılmaksızın, markalara ilişkin tüm tescil bilgilerinin

ve tescil olunan marka ile ilgili bütün değişikliklerin kaydedildiği Markalar Sicilini,

m) Tebliğ: 6/11/2003 tarih ve 5000 sayılı Türk Patent Enstitüsü Kuruluş ve Görevleri

Hakkında Kanunun 6 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (f) bendi ile 25 inci maddesine göre

Türk Patent Enstitüsünce uygulanacak olan ücret tarifesine ilişkin tebliği,

n) Ücret: Tebliğde belirtilen ilgili ücretin, bu ücretin katma değer vergisinin ve varsa

harcının toplamını,

o) Vekil: Bu Kanunda belirtilen konularda; ilgili kişileri Enstitü nezdinde temsil

etmeye ve işlemleri yürütmeye yetkili, Marka Vekilleri Siciline kayıtlı gerçek veya tüzel kişi

marka vekilini,

ö) Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu: Enstitünün almış olduğu kararlara

karşı yapılacak itirazları inceleyen ve nihai kararı veren Kurulu,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Korumadan Yararlanacak Kişiler, Uluslararası Anlaşmaların Öncelikle

Uygulanması

Korumadan yararlanacak kişiler

MADDE 3- (1) Bu Kanun ile sağlanan korumadan; aşağıdaki niteliklerden en az

birine sahip gerçek veya tüzel kişiler yararlanır;

a) Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları,

b) Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde ikametgahı olan veya yönetim merkezi bulunan

ya da sınai veya ticari faaliyette bulunanlar,

c) Paris Sözleşmesi veya Dünya Ticaret Örgütü Kuruluş Anlaşması hükümleri dahilinde

başvuru hakkına sahip olanlar,

ç) Karşılıklılık ilkesi uyarınca, Türkiye Cumhuriyeti uyruğundaki kişilere kanunen veya

fiilen marka koruması tanıyan devletlerin uyruğunda olanlar.

Uluslararası anlaşmaların öncelikle uygulanması

MADDE 4- (1) Türkiye Cumhuriyeti kanunlarına göre yürürlüğe konulmuş

uluslararası anlaşmaların hükümlerinin bu Kanun hükümlerinden daha elverişli olması

halinde, bu Kanunun 3 üncü maddesinde belirtilen kişiler, elverişli hükümlerin uygulanmasını

talep etme hakkına sahiptir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Markanın İçereceği İşaretler, Marka Korumasının Elde Edilmesi ve

Marka Tescilinde Red Nedenleri

Markanın içereceği işaretler

MADDE 5- (1) Marka, bir teşebbüsün mal ve/veya hizmetlerini bir başka teşebbüsün

mal ve/veya hizmetlerinden ayırt etmeyi sağlaması koşuluyla, kişi adları dahil, özellikle

sözcükler, şekiller, harfler, sayılar, malların veya ambalajların biçimi gibi çizimle

görüntülenebilen veya benzer biçimde ifade edilebilen, her türlü işaretleri içerir.

(2) Marka, mal veya ambalajı ile birlikte tescil ettirilebilir. Bu durumda mal veya

ambalajın tescili, marka sahibine mal veya ambalaj için inhisari bir hak sağlamaz. İnhisari hak

sağlamayan bu tür unsurlar tescil belgesi üzerinde açıkça belirtilir.

2Marka korumasının elde edilmesi

MADDE 6- (1) Bu Kanun ile sağlanan marka koruması tescil yoluyla elde edilir.

Enstitüce resen incelenen marka başvurusu red nedenleri

MADDE 7- (1) Aşağıda yazılı işaretler marka olarak tescil edilemez;

a) 5 inci madde kapsamına girmeyen işaretler,

b) Aynı veya aynı türdeki mal veya hizmetle ilgili olarak tescil edilmiş veya daha

önce tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer

olan markalar,

c) Ticaret alanında tür, nitelik, kalite, miktar, amaç, değer, coğrafi kaynak belirten

veya malların üretildiği, hizmetlerin sunulduğu zamanı gösteren veya malların ve hizmetlerin

diğer karakteristik özelliklerini belirten işaret ve adlandırmaları münhasıran veya esas unsur

olarak içeren markalar,

ç) 24/6/1995 tarih ve 555 sayılı Coğrafi İşaretlerin Korunması Hakkında Kanun

Hükmünde Kararname hükümlerine göre tescil edilmiş veya marka tescil başvurusundan

daha önceki bir tarihte coğrafi işaret tescil başvurusu yapılmış menşe ad veya mahreç

işaretlerini kapsayan veya bunlardan oluşan ve menşe adı veya mahreç işaretinin 555 sayılı

Kanun hükmünde Kararnameden doğan haklarını ihlal eder nitelikte olan ve menşe ad veya

mahreç işaretinin kapsamı ile aynı veya aynı türdeki mallar için tescili talep edilen markalar,

d) Ticaret alanında herkes tarafından kullanılan veya belirli bir meslek, sanat veya

ticaret grubuna mensup olanları ayırt etmeye yarayan işaret ve adları münhasıran veya esas

unsur olarak içeren markalar,

e) Malın özgün doğal yapısından ortaya çıkan veya teknik bir sonucu elde etmek için

zorunlu olan veya mala asli değerini veren şekli münhasıran veya esas unsur olarak içeren

işaretler,

f) Mal veya hizmetin niteliği, kalitesi veya üretim yeri, coğrafi kaynağı gibi konularda

halkı yanıltacak markalar,

g) Yetkili mercilerden kullanmak için izin alınmamış ve dolayısıyla Paris

Sözleşmesi’nin 2 nci mükerrer 6 ncı maddesine göre reddedilecek markalar,

ğ) Kamu düzenine ve genel ahlaka aykırı markalar.

h) İlgili merciler izin vermediği sürece, Paris Sözleşmesi’nin 2 nci mükerrer 6 ncı

maddesi kapsamı dışında kalan ancak kamuyu ilgilendiren, tarihi, kültürel değerler

bakımından halka mal olmuş nişan, rozet, arma, amblem gibi işaretleri ve adlandırmaları

içeren markalar,

ı) Sahibi tarafından izin verilmeyen Paris Sözleşmesi’nin 1 inci mükerrer 6 ncı

maddesine göre tanınmış markalar,

i) Dini değerleri ve sembolleri içeren markalar.

(2) Bir marka, başvuru tarihinden önce kullanılmış ve tescile konu mallar veya

hizmetler ile ilgili olarak bu kullanım sonucu ayırt edici bir nitelik kazanmış ise, (a), (c), (d)

bentlerine göre tescili reddedilemez.

Enstitüce yayıma itiraz üzerine incelenen marka başvurusu red nedenleri

MADDE 8- (1) Tescil başvurusu yapılan markaya, tescil edilmiş veya tescil

başvurusu daha önceki bir tarihte yapılmış bir markanın sahibi tarafından itiraz edilmesi

durumunda, aşağıdaki hallerde marka tescil edilemez;

a) Tescil başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescil başvurusu daha önceki bir

tarihte yapılmış marka ile aynı ise ve aynı mal ve/veya hizmetleri kapsıyorsa,

b) Tescil başvurusu yapılan marka ile tescil edilmiş veya tescil başvurusu daha önceki

bir tarihte yapılmış markanın aynılığı veya benzerliği ve kapsadığı mal ve/veya hizmetlerin

aynılığı veya benzerliği nedeniyle; tescil başvurusu yapılan markanın, tescil edilmiş veya

3tescil başvurusu daha önceki bir tarihte yapılmış marka ile ilişkilendirilmesi olasılığını da

içerecek biçimde halk tarafından karıştırılma olasılığı varsa.

(2) Marka sahibinin izni olmadan, ticari vekili veya temsilcisinin markanın kendi

adına tescili için yaptığı başvuru, vekil veya temsilcinin geçerli bir gerekçe gösterememesi

halinde, marka sahibinin itirazı üzerine reddedilir.

(3) Tescilsiz bir markanın veya ticaret sırasında kullanılan bir başka işaretin sahibinin

itiraz etmesi üzerine, tescil başvurusu yapılan marka, aşağıdaki hallerde tescil edilmez;

a) Markanın tescili için yapılan başvuru tarihinden önce veya markanın tescili için

yapılan başvuruda belirtilen rüçhan tarihinden önce bu işaret için hak elde edilmişse,

b) Belirtilen işaret, sahibine daha sonraki bir markanın kullanımını yasaklama hakkını

veriyorsa.

(4) Tescil başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescil başvurusu daha önceki

bir tarihte yapılmış marka ile aynı veya benzer olmakla birlikte, farklı mallar veya

hizmetlerde kullanılabilir. Ancak, tescil edilmiş veya tescil başvurusu daha önceki bir tarihte

yapılmış markanın, toplumda ulaştığı tanınmışlık düzeyi nedeniyle haksız bir yararın

sağlanabileceği veya markanın itibarının zarar görebileceği veya ayırt edici karakterini

zedeleyen sonuçların doğabileceği hallerde, aynı veya benzer markanın tescili başvurusu,

farklı mal ve/veya hizmetlerde kullanılacak olsa bile, tescil edilmiş veya tescil başvurusu daha

önceki bir tarihte yapılmış marka sahibinin itirazı üzerine reddedilir.

(5) Tescil başvurusu yapılan markanın, başkasına ait kişi ismini, ticaret unvanını,

fotoğrafını, herhangi bir fikri veya sınai mülkiyet hakkını kapsaması halinde hak sahibinin

itirazı üzerine tescil başvurusu reddedilir.

(6) Ortak markaların ve garanti markalarının sona ermesinden itibaren üç yıl içinde

ortak marka veya garanti markası ile aynı veya benzer olan markanın aynı veya benzer mal

ve/veya hizmetler için yapılan tescil başvurusu itiraz üzerine reddedilir.

(7) Tescilli markanın yenilenmemesi nedeniyle koruma süresinin sona ermesinden

itibaren iki yıl içinde aynı veya benzer bir markanın, aynı veya benzer mal ve/veya hizmetler

için yapılan tescil başvurusu, önceki marka sahibinin itirazı ve bu süre içinde markasını

kullanmış olması koşuluyla reddedilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Marka Tescilinden Doğan Hakların Kapsamı ve Markanın Kullanılması

Marka tescilinden doğan hakların kapsamı

MADDE 9- (1) Marka tescili, sahibine, markayı münhasıran kullanma hakkı verir.

Aşağıda belirtilen hallerde, marka sahibinin, izni alınmadan markasının kullanılmasının

önlenmesini talep etme yetkisi vardır;

a) Markanın tescil kapsamına giren aynı mal ve/veya hizmetlerle ilgili olarak, tescilli

marka ile aynı olan herhangi bir işaretin kullanılması,

b) Tescilli marka ile aynı veya benzer olan ve tescilli markanın kapsadığı mal ve/veya

hizmetlerin aynı veya benzeri mal ve/veya hizmetleri kapsayan ve bu nedenle halk tarafından,

işaret ile tescilli marka arasında bağlantı kurulma olasılığı da dahil, karıştırılma olasılığı olan

herhangi bir işaretin kullanılması,

c) Tescilli marka ile aynı veya benzer olan ve tescilli markanın kapsamına giren mal

ve/veya hizmetlerle benzer olmayan, ancak tescilli markanın itibarından dolayı haksız bir yarar

elde edecek veya tescilli markanın itibarına zarar verecek veya tescilli markanın ayırt edici

karakterini zedeleyecek nitelikteki herhangi bir işaretin kullanılması.

(2) Aşağıda belirtilen durumlar, birinci fıkra hükmü uyarınca, yasaklanabilir;

a) İşaretin mal veya ambalajı üzerine konulması,

4b) İşareti taşıyan malın piyasaya sürülmesi veya bu amaçla stoklanması, teslim

edilebileceğinin teklif edilmesi veya o işaret altında hizmetlerin sunulması veya sağlanması,

c) İşareti taşıyan malın gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutulması,

ç) İşaretin, teşebbüsün iş evrakı ve reklamlarında kullanılması,

d) İşareti kullanan kişinin, işaretin kullanımına ilişkin hakkı veya meşru bir bağlantısı

olmaması koşullarıyla, işaretin aynı veya benzerinin dijital ortamda ticari etki yaratacak

biçimde, alan adı, yönlendirici kod, anahtar sözcük veya benzeri biçimlerde kullanılması.

(3) Markanın sahibine sağladığı haklar, üçüncü kişilere karşı marka tescilinin yayım

tarihi itibarıyla hüküm ifade eder. Marka tescil başvurusunun yayımlanmasından sonra

gerçekleşen ve marka tescili ilan edilmiş olsaydı yasaklanması söz konusu olabilecek fiiller

nedeniyle başvuru sahibi, hukuk davası açmaya yetkilidir. Mahkeme, öne sürülen iddiaların

geçerliliğine ilişkin olarak tescilin yayımlanmasından önce karar veremez.

Markanın sözlük veya başka başvuru eserlerinde yer alması

MADDE 10- (1) Tescilli bir markanın, tescilli olduğu belirtilmeden sözlük,

ansiklopedi veya başka bir başvuru eserinde, jenerik ad izlenimi verecek şekilde

yayımlanması durumunda, marka sahibinin talebi üzerine yayımcı, yayımın talebi takip eden

ilk baskısında markanın tescilli bir marka olduğunu belirtmek suretiyle yanlışlığı düzeltir.

Ticari vekil veya temsilci adına tescilli markanın kullanımının yasaklanması

MADDE 11- (1) Marka sahibinin izni olmadan ticari vekili veya temsilcisi adına

marka tescilinin yapılması halinde, marka sahibi kullanım için yetki vermemiş ise ve ticari

vekil veya temsilcinin haklı bir gerekçesi yoksa, marka sahibi, markasının kullanımının

yasaklanmasını yetkili mahkemeden talep edebilir.

Marka tescilinden doğan hakların kapsamında istisna

MADDE 12- (1) Marka sahibi, markasının, üçüncü kişiler tarafından, dürüstçe ve

ticari veya sanayi konularıyla ilgili olarak, ticari hayatın gidişatı içinde, aşağıda belirtilen

biçimlerde kullanmasını engelleyemez;

a) Kendi adı veya adresini belirtmek,

b) Malların veya hizmetlerin türü, kalitesi, miktarı, kullanım amacı, değeri, coğrafi

kaynağı, üretim veya sunuluş zamanı veya bunların diğer niteliklerine ilişkin açıklamalarda

bulunmak,

c) Özellikle aksesuar, yedek parça gibi, malların ya da hizmetlerin kullanım amacını

göstermek bakımından zorunluluk bulunan hallerde marka olarak kullanmak.

d) Yurtdışında tescilli marka sahipleri, aynı markanın Türkiye’de bir başkası adına,

kendi markalarının tescilinden sonraki bir tarihte tescile bağlanması halinde, bu markayı

taşıyan malları, sadece ihraç amacıyla ve Türkiye’de piyasaya sunmamak ve hak sahibine

üretim ve ihracata ilişkin bilgi ve belgeleri ibraz etmek şartlarıyla, Türkiye’de ürettirebilir ve

stoklayabilir. Bu hükme aykırı davranan yurtdışında tescilli marka sahiplerine karşı, tescilli

bir markadan doğan haklar ileri sürülebilir.

Marka tescilinden doğan hakların tüketilmesi

MADDE 13- (1) Marka sahibi tarafından veya onun izni ile markayı taşıyan malların

Türkiye’de piyasaya sunulmasından sonra marka sahibi, markanın bu mallarla ilgili olarak

kullanılmasını yasaklayamaz.

(2) Marka sahibinin, malın piyasaya sunulmasından sonraki ticaretine karşı çıkma

hususunda haklı nedenlerinin bulunduğu hallerde, özellikle malların piyasaya sunulmasından

sonra durumlarının değiştirildiği ya da bozulduğu hallerde üçüncü kişilerin ticari amaçlı

kullanımlarını önleme yetkisi vardır.

Markanın kullanılması

MADDE 14- (1) Marka sahibi tarafından, markanın tescil edildiği mallar veya

hizmetlerle ilgili olarak kullanımına, markanın tescil edildiğinin Gazetede yayımlandığı

tarihten itibaren beş yıl içinde haklı bir neden olmadan başlanılmaması veya bu kullanıma

beş yıl kesintisiz ara verilmesi halinde, markanın hükümsüzlüğüne yetkili mahkemece karar

verilir.

(2) Aşağıda belirtilen durumlar markayı kullanma kabul edilir;

a) Markanın ayırt edici karakteri değiştirilmeksizin farklı unsurlarla kullanılması,

b) Markanın Türkiye’de yalnız ihracat amacıyla mal ya da ambalajlarında

kullanılması,

c) Markanın, marka sahibinin izni ile üçüncü kişi tarafından kullanılması,

ç) Bir garanti markası veya ortak markanın, markayı kullanmaya yetkili kişilerden

sadece biri tarafından kullanılması.

İKİNCİ KISIM

Marka Başvurusu

BİRİNCİ BÖLÜM

Başvuru Şartları, Başvurunun Bölünmesi, Geri Çekilmesi ve Sınırlandırılması

Tescil mercii

MADDE 15- Bir markanın tescilinde yetkili merci Enstitüdür. Tescil başvurusu her

marka için ayrı ayrı yapılır.

Başvuru şartları

MADDE 16- (1) Marka tescil başvurusu aşağıda belirtilen unsurları içerir;

a) Şekli ve kapsamı Yönetmelikte belirtilen, başvuru sahibi veya vekili tarafından

imzalanmış tescil talebi,

b) Başvuru sahibinin adı, uyruğu ve adresi,

c) Başvuru vekil aracılığı ile yapılıyorsa vekilin adı ve adresi,

ç) Markanın yayıma ve çoğaltmaya elverişli örneği,

d) Markanın kullanılacağı malların ve/veya hizmetlerin listesi,

e) Başvuru sahibi, başka bir devletde yapmış olduğu önceki tarihli bir başvuruya

dayanan rüçhan hakkından yararlanmak istiyorsa, bu yöndeki beyanı,

f) Başvuru sahibi mal ve/veya hizmetlerin markayla birlikte bir sergide teşhirinden

kaynaklanan korumadan yararlanmak istiyorsa, bu yöndeki beyanı,

g) Başvuru ortak marka ya da garanti markası için yapılmış ise noter tasdikli teknik

şartname,

ğ) Marka örneğinde Latin alfabesi dışında harf veya harfler kullanılmış ise bunların

Latin alfabesindeki karşılığı,

h) Başvuru ücretinin ödendiğini gösterir belge,

ı) İlave sınıf veya sınıfların ücretinin ödendiğini gösterir belge,

i) Başvuruda rüçhan hakkı beyan edilmiş ise, rüçhan hakkı beyanı ücretinin ödendiğini

gösterir belge.

(2) Birinci fıkrada sayılan unsurlar, Paris Sözleşmesine veya Dünya Ticaret Örgütü

Kuruluş Anlaşmasına taraf veya karşılıklık ilkesini uygulayan devletlerin resmi dillerinden

birinde verilirse, bunların Türkçe tercümelerinin başvuru talebine eklenmesi gerekir.

6 (3) Başvuru tarihi, yukarıda sayılan unsurlardan bu Kanunun 25 inci maddesi uyarınca

uyarınca verilmesi zorunlu olanların, Enstitüce teslim alındığı gün, saat ve dakika itibarıyla

kesinlik kazanır.

(4) Başvuruya ilişkin usul ve esaslar Yönetmelikle düzenlenir.

(5) Enstitü, başvuruda yer alan unsurların doğruluğundan makul nedenlerle şüphe

etmesi halinde, başvurunun incelenmesi aşamasında Enstitüye delil sunulmasını isteyebilir.

Sınıflandırma

MADDE 17- (1) Tescil başvurusu yapılan markanın üzerinde kullanılacağı mal

ve/veya hizmetlerin Nice Anlaşmasına göre sınıflandırılmasına ilişkin esaslar ile başvuru

ücretinin kapsayacağı sınıf veya sınıflara ilişkin esaslar Yönetmelikle düzenlenir.

(2) Enstitü başvuru dilekçesinde yer alan mallar, hizmetler ve sınıf numaraları

üzerinde gerekli düzenlemeleri yapma yetkisine sahiptir.

(3) Mal ve hizmet listesinin Yönetmelikte belirtilen esaslara uygun olmaması halinde,

Enstitü, yapılacak düzenlemeler için başvuru sahibinden sınıflandırma listesi düzenleme

ücretini talep eder. Ücretin iki aylık süre içinde ödenmemesi halinde başvuru yapılmamış

sayılır ve ödenen ücretler Enstitüye gelir kaydedilir.

(4) Bir marka tescil başvurusunda, mal ve/veya hizmetlerin aynı sınıflarda yer aldıkları

gerekçesiyle bunların birbirlerine benzer oldukları ya da mal ve/veya hizmetlerin ayrı

sınıflarda yer aldıkları gerekçesiyle bunların birbirlerine benzer olmadıkları kabul edilemez.

Marka başvurusunun bölünmesi

MADDE 18- (1) Bir marka tescil başvurusu, tescil edilene kadar, başvuru sahibinin

yazılı talebi üzerine ve bölünme ücretinin ödenmesi koşuluyla, iki veya daha fazla sayıda

başvuruya bölünebilir ve ilk başvurunun kapsamındaki mal ve/veya hizmetler bölünmüş

başvurular arasında dağıtılabilir. Başvurunun yayımlanmasından sonra gerçekleşen bölünme

de ayrıca yayımlanır.

(2) Bölünmüş başvurular, ilk başvurunun başvuru tarihini ve varsa rüçhan hakkını

korurlar. Bölünmüş başvurular tekrar birleştirilemezler.

(3) Başvurunun bölünmesi talebi, aşağıdaki hallerde kabul edilmez;

a) Bölünmesi talep edilen başvurunun yayımına itiraz halinde, itiraza konu olan mal

ve/veya hizmetlerin bölünmüş tek bir başvuruda kalmaması durumu,

b) Bölünmesi talep edilen başvurunun Enstitünün ret kararına konu olması halinde,

itiraza konu olan mal ve/veya hizmetlerin bölünmüş tek bir başvuruda kalmaması durumu,

c) Bölünme talebinin reddini gerekli kılan haklı nedenlerin varlığı.

(4) Kabul edilmeyen bölünme taleplerinde ücret iade edilmez.

Başvurunun geri çekilmesi veya sınırlandırılması

MADDE 19- (1) Marka tescil başvurusu, başvuru sahibi tarafından, markanın tescil

edilmesinden önce, ücretinin ödenmesi ve Yönetmelikte belirtilen esaslara uyulması

koşuluyla geri çekilebilir veya kapsadığı mal ve/veya hizmetlerin bir kısmı açısından

sınırlandırılabilir.

(2) Başvurunun geri çekilmesi veya sınırlandırılması, söz konusu işlemler Enstitüce

gerçekleştirildiği tarihten itibaren hüküm doğurur. Başvurunun yayımlanmasından sonra

gerçekleşen geri çekme veya sınırlandırma Bültende yayımlanır. Başvuru üzerindeki hak

sahiplerinin izni olmadıkça, başvuru sahibi başvurusunu geri çekemez veya sınırlandıramaz.

(3) Birinci fıkrada belirtilen taleplerin vekil aracılığıyla yapılabilmesi için

vekaletnamenin bu konulardaki yetkiyi açıkça belirtmesi ve vekaletnamedeki müvekkil

imzasının, noter tarafından tasdik edilmesi zorunludur.

İKİNCİ BÖLÜM

Rüçhan Hakkı

Uluslararası sözleşmelere dayanan başvurulardan doğan rüçhan hakları

MADDE 20- (1) Paris Sözleşmesine ve Dünya Ticaret Örgütü Kuruluş Anlaşmasına

taraf olan devletlerden birinin uyruğunda olan veya bu devletlerden birinin uyruğunda

olmamakla birlikte onlardan birinde ikametgahı veya işler durumda ticari müessesesi bulunan

gerçek veya tüzel kişiler veya kanuni halefleri, bu devletlerin herhangi birinde yetkili

mercilere bir markanın tescili için usulüne uygun olarak yaptıkları başvuru tarihinden itibaren

altı ay süreyle, aynı marka ve kapsamındaki aynı mal ve/veya hizmetler için tescil belgesi

almak üzere Türkiye’de başvuru yapma konusunda rüçhan hakkından yararlanırlar. Rüçhan

hakkından yararlanılabilmesi için ilk başvuru yapılan devletin yetkili makamından rüçhan

hakkı belgesi alınması şarttır. Bu süre içinde kullanılmayan rüçhan hakları düşer.

(2) Birinci fıkrada belirtilen süre içinde, rüçhan hakkına dayanılarak başvuru yapıldığı

takdirde, rüçhan hakkının doğduğu tarihten itibaren, üçüncü kişiler tarafından yapılacak,

rüçhan hakkına konu olan tescil başvurusunun mal ve/veya hizmetler itibarıyla kapsamındaki

başvurular ve bunlar adına yapılacak marka tescilleri hüküm ifade etmez.

(3) Birinci fıkrada belirtilen gerçek veya tüzel kişiler ile kanuni halefleri, Paris

Sözleşmesine taraf olmayan bir devlette yaptıkları usulüne uygun marka tescil başvurusuna

dayanarak birinci fıkrada belirtilen esaslarla rüçhan hakkından yararlanırlar.

(4) İlk başvurunun konusunu oluşturan ve aynı devlette yapılan sonraki başvurunun

tarihi, sonraki başvurunun yapıldığı tarihten önceki başvurunun geri çekilmiş, terk edilmiş

veya kamunun incelemesine açılmaksızın ve herhangi bir hakkı saklı olmaksızın rüçhan hakkı

talebine dayanak oluşturmayacak bir biçimde reddedilmiş olması halinde, rüçhan hakkının

belirlenmesinde ilk başvuru sayılır. Bundan böyle önceki başvuru, rüçhan hakkı talebine

temel teşkil etmez.

(5) Bu Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendinde belirtilen gerçek

veya tüzel kişiler hakkında da yukarıda belirtilen hükümler uygulanır.

(6) Yabancı bir devlette yapılacak marka tescil başvurusunda kullanılmak üzere

Enstitüden talep edilen rüçhan hakkı belgesi, talep üzerine ve rüçhan hakkı belgesi düzenleme

ücretinin ödenmesi koşuluyla verilir.

Sergilerde sergilemeden doğan rüçhan hakları

MADDE 21- (1) Tescil başvurusuna konu markanın kullanılacağı malları veya

hizmetleri Türkiye’de açılan ulusal veya uluslararası sergilerde ya da Paris Sözleşmesine taraf

devletlerde açılan resmi veya resmi olarak tanınan sergilerde markayla birlikte sergileyen ve

markanın tasdikli örneğini ibraz eden bu Kanunun 3 üncü maddesinde yazılı gerçek veya

tüzel kişiler, sergideki sergileme tarihinden itibaren altı ay içinde, Türkiye’de aynı markanın

tescili için başvuru yapma konusunda rüçhan hakkından yararlanırlar.

(2) Tescil başvurusunda gösterilen markanın kullanılacağı mallar veya hizmetler,

sergide görünür şekilde resmi açılış tarihinden önce markayla birlikte sergilenmişse, rüçhan

süresi, malların sergi yerine konulduğu veya hizmetin sergilendiği tarihten itibaren başlar.

(3) Türkiye’de açılan sergilerin düzenleyicileri, tescil başvurusundaki bir markanın

kullanılacağı mallarını veya hizmetlerini sergileyenlere, sergiledikleri malların veya

hizmetlerin türlerini açıkça belirten ve malın veya hizmetin markayla birlikte sergide görünür

şekilde sergilendiği tarih ile serginin resmi açılış tarihini gösterir bir belgeyi verirler.

8 (4) Yabancı devletlerde sergilenen mallar veya hizmetler için de, serginin açıldığı

devletteki serginin düzenleyicileri tarafından, üçüncü fıkrada belirtilen hususları içeren bir

belgenin verilmesi şarttır.

(5) Başvurusu yapılmış veya tescil edilmiş bir markanın kullanılacağı malların,

Türkiye’de açılan sergilerde sergilenmesine ve sergi bittikten sonra devletine geri

gönderilmesine engel olunmaz.

(6) Bir sergide sergilenmiş, tescil başvurusu bulunan veya tescilli bir markanın

kullanılacağı mallar veya hizmetler ile ilgili olarak birden çok başvuru yapılmışsa, bu

durumda bu malları veya hizmetleri ilk sergileyen kişi, aynı zamanda sergilenmesi halinde

ise, ilk başvuruda bulunan kişi rüçhan hakkından yararlanır.

Rüçhan hakkının hüküm ve sonuçları

MADDE 22- (1) Bu Kanunun 20 nci ve 21 inci maddeleri hükümleri uyarınca rüçhan

hakkının hüküm ve sonuçları, rüçhan hakkının talep edildiği başvurunun tarihi itibarıyla

doğar.

Rüçhan hakkının talep edilmesi ve belgelendirilmesi

MADDE 23- (1) Başvuru sahibi, yararlanmak istediği rüçhan hakkı çeşidini başvuru

ile birlikte, beyan ücretini ödeyerek belirtir. İlgili rüçhan hakkı belgesini, başvuru tarihinden

itibaren üç ay içinde vermediği takdirde rüçhan hakkından yararlanma beyanı yapılmamış

sayılır. Alınan rüchan hakkı beyan ücreti Enstitüye gelir kaydedilir.

(2) Sergilerde teşhir hakkına dayalı olarak alınmış bir rüçhan, bu Kanunun 20 nci

maddesine göre verilen rüçhan süresini uzatmaz.

ÜÇÜNCÜ KISIM

Tescil İşlemleri

BİRİNCİ BÖLÜM

Başvurunun İncelenmesi

Hızlı inceleme talebi

MADDE 24- (1) Başvuru sahibi, talep edilmesi ve ücretinin ödenmesi koşuluyla hızlı

incelemeden yararlanabilir. Hızlı inceleme ücretinin ödenmemesi halinde talep yapılmamış

sayılır.

Şekli inceleme ve eksikliklerin giderilmesi

MADDE 25- (1) Marka tescil başvurusunun bu Kanunun 16 ncı maddesinde

belirtilen koşullara ve Yönetmeliğe uygun bir şekilde yapılmadığı hallerde; Enstitü başvuru

sahibine bildirimde bulunarak eksiklikleri gidermesi için iki aylık süre verir.

(2) Ancak; bu Kanunun 16 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a), (b), (c), (ç), (d), (h) ve

uygulanabilir hallerde; (e), (f), (g), (ı) ve (i) bentlerinde belirtilen unsurlar başvuru anında

verilmiş ise başvuru, bunların Enstitüce teslim alındığı gün, saat ve dakika itibarıyla kesinlik

kazanır. Bu unsurlar başvuru anında verilmez veya belirtilen şartlara uygun bulunmaz ise

eksikliklerin giderilmesi için Enstitü tarafından birinci fıkrada belirtilen süre verilir. Bu

durumda tescil başvurusu, eksikliklerin giderildiği ve bu unsurların Enstitüce teslim alındığı

gün, saat ve dakika itibarıyla kesinlik kazanır.

(3) İkinci fıkrada belirtilenler dışında kalan, ancak bu Kanunun 16 ncı maddesi

uyarınca verilmesi gereken diğer unsurlarda eksiklik olması halinde, bu eksikliklerin birinci

fıkrada belirtilen süre içinde giderilmesi gerekir. Ancak bu eksiklikler başvuru tarihinin

kesinleşmesine etki etmez.

9 (4) Verilen süre içinde eksiklikleri tamamlanmayan marka tescil başvurusu yapılmamış

sayılır ve bu tür başvurularda ödenen ücretler Enstitüye gelir kaydedilir. Ancak rüçhan hakkı

beyan edilmekle beraber buna ilişkin eksikliklerin giderilmemesi veya rüçhan hakkı

belgesinin bu Kanunun 23 üncü maddesinde belirtilen süre içinde Enstitüye teslim

edilmemesi, sadece rüçhan hakkının kaybına neden olur.

(5) Enstitü nezdinde işlem yapma yetkisine sahip olan vekil, yaptığı marka tescil

başvurusu ile birlikte vekâletnamesini vermemiş ise vekâletnamenin Enstitüye verilmesi için,

marka başvuruları için tescil aşamasında iki ay süre verilir. Vekilin, Enstitüde, başvuru sahibi

adına başvuru yapma yetkisini içeren, önceden verilmiş bir vekâletnamesi mevcut ise,

vekilin başvuru sırasında veya vekâletnamenin verilmesi için tanınan iki aylık süre içinde,

yaptığı işlemin dayanağı olan vekâletnameye atıfta bulunması zorunludur. Bu süre içinde

vekâletname verilmez veya önceden verilmiş vekâletnameye atıfta bulunulmaz ise;

a) Başvuru sahibinin Türkiye’de ikametgâhı veya gerçek ve işler durumda ticari bir

müessesesi varsa bildirimler ve işlemler başvuru sahibi adına yürütülür.

b) Başvuru sahibinin Türkiye’de ikametgâhı veya gerçek ve işler durumda ticari bir

müessesesi yoksa başvuru sahibine yeni bir vekil ataması için iki aylık süre verilir. Anılan

sürede yeni ve yetkili bir vekil atanarak, vekaletnamenin Enstitüye gönderilmemesi

durumunda, başvuru işlemden kaldırılır. Bu durumda başvuru sahibine yeni bir bildirim

yapılmaz ve alınan ücret Enstitüye gelir kaydedilir.

(6) Kesinleşmiş bir marka tescil başvurusuna ilişkin olarak, talepte bulunulması ve ön

yazı düzenleme ücretinin ödenmesi koşulu ile başvuruda bulunulduğuna ilişkin yazı başvuru

sahibine veya vekiline verilir.

(7) Rüçhan hakkı beyan edilmişse, Enstitü tarafından bu Kanunun 20 nci, 21 inci ve 22

nci maddeleri hükümlerine göre ayrıca inceleme yapılır.

Başvuru yapma hakkı açısından inceleme

MADDE 26- (1) Bu Kanunun 3 üncü maddesi kapsamına girmeyen gerçek veya tüzel

kişilerin başvurusu reddedilir.

Resen incelenen red nedenleri açısından inceleme

MADDE 27- (1) Başvuru şartları eksiksiz şekilde yerine getirilen marka tescil

başvurusu ile ilgili olarak, başvuru kapsamında bulunan mallar veya hizmetlerin bir kısmının

veya tamamının, bu Kanunun 7 nci maddesi hükmüne uygun bulunmadığı sonucuna varılırsa,

başvuru bu mallar veya hizmetler bakımından kısmen veya tamamen reddedilir.

(2) Markanın ayırt edici olmayan bir unsur içerdiğinin tespit edilmesi ve bu unsurun

markada yer almasının marka koruması kapsamında şüpheye yol açabilecek olması halinde,

Enstitü, inhisari hak sağlamayan bu tür unsurları, başvurunun Bültende yer alan yayımında ve

tescil belgesi üzerinde açıkça belirtir. Bu şekilde yapılan yayım kararına karşı başvuru sahibi,

bu Kanunun 32 nci maddesine göre itiraz edebilir.

İKİNCİ BÖLÜM

Başvurunun Yayımlanması, Görüş ve İtirazlar

Başvurunun yayımlanması

MADDE 28- (1) Başvuru şartları eksiksiz bir şekilde yerine getirilmiş ve bu Kanunun

26 ncı ve 27 nci maddeleri hükümlerine göre reddedilmemiş bir marka tescil başvurusu,

Bültende yayımlanır.

(2) Ancak, marka tescil başvurusunun yayımlanmasından sonra, başvurunun kısmen

veya tamamen reddine karar verilirse, bu karar da ayrıca yayımlanır.

Üçüncü kişilerin görüşleri

MADDE 29- (1) Marka tescil başvurusunun yayımlanmasından sonra üç ay içinde,

herhangi bir gerçek veya tüzel kişi ya da üreticileri, imalatçıları, hizmetleri sağlayanları,

tacirleri veya tüketicileri temsil eden dernek, oda veya birlikler, bu Kanunun 7 nci maddesinin

birinci fıkrasının (b) ve (ı) bentleri hariç diğer bentleri kapsamında, markanın tescil

edilemeyeceğini belirten yazılı ve gerekçeli görüşlerini Enstitüye sunabilirler. Ancak bu

kişiler, Enstitü nezdinde işlemlere taraf olamazlar.

(2) Enstitü, gerekli gördüğü hallerde birinci fıkrada belirtilen üçüncü kişilerin

görüşlerini başvuru sahibine gönderir ve bildirim tarihinden itibaren bir ay içinde bu görüşlere

karşı beyanda bulunmalarını ister.

(3) Enstitü, üçüncü kişilerin görüşlerini bu Kanunun 7 nci maddesinin birinci

fıkrasının (b) ve (ı) bentleri hariç diğer bentleri kapsamında değerlendirir, doğruluğuna kanaat

getirirse yayım kararını değiştirir ve bu kararı Bültende yayımlar.

Yayıma itiraz

MADDE 30- (1) Tescil başvurusu yapılmış bir markanın, bu Kanunun 7 nci

maddesinin (b) ve (ı) bentleri ile 8 inci maddesi hükümlerine göre tescil edilmemesi

gerektiğine ilişkin itirazlar, ilgili kişiler tarafından, marka tescil başvurusunun yayımından

itibaren üç ay içinde yazılı olarak yapılır.

(2) İtiraz sahibi, itiraz gerekçelerini ve itirazını destekleyen delillerini itiraz anında

vermemiş ise birinci fıkrada belirtilen süre içinde bunları Enstitüye teslim edebilir. İtiraz

gerekçelerinin bu süre içinde teslim edilmemesi halinde yayıma itiraz yapılmamış sayılır.

(3) Enstitü, bildirim tarihinden itibaren bir ay içinde, ek delil sunulmasını itiraz

sahibinden isteyebilir. Bu süre içinde istenilen ek delillerin Enstitüye verilmemesi halinde

itiraz mevcut bilgi ve belgeler kapsamında değerlendirilir.

(4) İtirazın değerlendirilmesi için, itiraz ücretinin, birinci fıkrada belirtilen süre içinde

ödenmesi ve ödemeyi gösterir belge ile Yönetmelikte belirtilen diğer belgelerin aynı süre

içinde Enstitüye teslim edilmesi gerekir.

Yayıma itirazın incelenmesi

MADDE 31- (1) Yayıma itirazlar incelenirken, tarafların itiraz ve karşı görüşleri

gerek görülen sıklıkta birbirlerine iletilerek, bildirim tarihinden itibaren bir ay içinde

sunulmak üzere yazılı görüşleri istenebilir. Görüşlerin istenilen sürede Enstitüye teslim

edilmemesi halinde itiraz, mevcut delillere göre değerlendirilir. Ayrıca Enstitünün uygun

görmesi halinde, taraflar uzlaşmaya da davet edilebilir.

(2) Yayıma itirazın incelenmesi neticesinde markanın, başvuruda bulunulan mallar

veya hizmetlerin bir kısmı veya tamamı için tescil olunamayacağı sonucuna varılırsa, başvuru

bu mallar veya hizmetler bakımında kısmen veya tamamen reddedilir. Aksi halde itirazın

reddine karar verilir.

Karara itiraz

MADDE 32- (1) Enstitü tarafından alınacak kararlardan zarar gören kişiler, kararın

bildirim tarihinden itibaren iki ay içinde yazılı olarak itiraz edebilirler. Alınan kararlarla ilgili

işlemlere taraf diğer kişiler de itiraz etme hakkına sahiptirler.

(2) Nihai karar niteliği taşımayan ve bağımsız olarak itiraz edilmesine izin verilmeyen

kararlara karşı ancak nihai kararla birlikte itiraz edilebilir.

11(3) İtiraz sahibi, itiraz gerekçelerini ve itirazını destekleyen delilleri itiraz anında

vermemiş ise birinci fıkrada belirtilen süre içinde bunları Enstitüye teslim edebilir. İtiraz

gerekçelerinin bu süre içinde teslim edilmemesi halinde karara itiraz yapılmamış sayılır.

(4) Ayrıca Enstitü, bildirim tarihinden itibaren bir ay içinde, ek delil sunulmasını

itiraz sahibinden isteyebilir. Bu süre içinde istenilen ek delillerin Enstitüye teslim edilmemesi

halinde itiraz mevcut bilgi ve belgeler kapsamında değerlendirilir.

(5) İtirazın değerlendirilmesi için, itiraz ücretinin, birinci fıkrada belirtilen süre içinde

ödenmesi ve ödemeyi gösterir belge ile Yönetmelikte belirtilen diğer belgelerin aynı süre

içinde Enstitüye teslim edilmesi gerekir.

Değiştirme kararı

MADDE 33- (1) Karara itirazın, haklılığının ve doğruluğunun belirlenmesi halinde,

karar değiştirilir.

(2) Kararın değiştirilmemesi halinde itiraz, herhangi bir yorumda bulunulmadan

Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kuruluna gönderilir.

Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu incelemesi

MADDE 34- (1) Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu, bildirim tarihinden

itibaren bir ay içinde, taraflardan ek delillerini sunmalarını veya itirazlara ilişkin karşı

görüşlerini bildirmelerini isteyebilir.

(2) Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu yapacağı inceleme ve değerlendirme

sonucunda, itiraz hakkında Enstitünün nihai kararını verir.

İtiraz ücretinin mahsup ve iadesi

MADDE 35- (1) Marka tescil başvuruları ile ilgili olarak alınan kararlara karşı yapılan

itirazların incelenmesi için alınan ücret, itiraz kabul edildiği takdirde, marka tescil belgesi

düzenleme ücretine mahsup edilir. Aksi hallerde ücret iadesi yapılmaz.

Kararlara karşı dava açılması

MADDE 36- (1) Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun itirazlar ile ilgili

olarak verdiği nihai kararlara karşı, kararın bildirim tarihinden itibaren iki ay içinde, Ankara

Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinde dava açılabilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Tescil, Koruma Süresi ve Yenileme

Tescil

MADDE 37- (1) Bu Kanun ve Yönetmelik hükümlerine göre başvurusu eksiksiz

yapılmış veya eksiklikleri giderilmiş, süresi içinde hakkında itiraz yapılmamış veya yapılan

itiraz reddedilmiş ve süresi içinde tescil belgesi düzenleme ücretinin ödendiğini gösterir belge

dahil noksan evrakları Enstitüye teslim edilmiş bir başvuru, tescil edilerek Sicile kaydedilir ve

Gazetede yayımlanır. Başvuru sahibine verilmek üzere, Marka Tescil Belgesi düzenlenir.

(2) Noksan evrakların teslimi, bu Kanunun 85 inci maddesindeki ek süre prosedürü

çerçevesinde yapılmasına rağmen, tescil belgesi düzenleme ücreti, noksan tebligat yazısında

bildirilen sürede ödenmişse bu ücret, ek süre talep ücretinden mahsup edilir.

(3) Sicil kaydında; marka örneği, başvuru tarihi, marka tescil numarası, markanın

kullanılacağı mallar veya hizmetlerin listesi, mal veya hizmetlerin sınıf veya sınıfları, marka

sahibinin ve varsa vekilinin adı, soyadı, uyruğu, adresi, tescil tarihi, marka üzerindeki bütün

değişiklikler ve Yönetmelikte belirtilen diğer hususlar yer alır. Sicil kaydı yapılan marka, bu

unsurları kapsar biçimde Gazetede yayımlanır.

12 (4) Sicil alenidir. Talep edilmesi ve ücretinin ödenmesi koşuluyla Sicil örneği verilir.

Henüz tescil edilmemiş bir marka tescil başvurusu örneği, ücretinin ödenmesi koşuluyla ve

Bültende ilan edildikten sonra, ilan edilen bilgileri kapsayacak biçimde verilir.

(5) Devir, intikal, unvan veya nev’i değişiklikleri, marka tescil belgesinin kaybı gibi

benzeri hallere ilişkin olarak, talep üzerine tescil belgesinin yeniden düzenlenerek marka

sahibine gönderilebilmesi için tescil belgesi düzenleme ücretinin ödendiğini gösterir belgenin

teslim edilmesi gerekir.

Markanın koruma süresi

MADDE 38- (1) Tescilli markanın koruma süresi başvuru tarihinden itibaren on

yıldır. Bu süre, onar yıllık dönemler halinde yenilenir.

Yenileme

MADDE 39- (1) Koruma süresi sona eren marka, sahibinin veya vekilinin talebi ve

yenileme ücretinin ödenmesi koşuluyla yenilenir.

(2) Enstitü, marka sahibini ve marka üzerinde Sicile kaydedilmiş bir hakka sahip

bulunan herhangi bir kimseyi, koruma süresinin sona erme tarihinden makul bir süre önce,

koruma süresinin dolmakta olduğu konusunda bilgilendirebilir. Ancak bu bilgilendirmenin

yapılmamış olması Enstitüye herhangi bir sorumluluk getirmez.

(3) Yenileme talebinin, koruma süresinin sona erdiği ayın son gününde biten, altı aylık

süre içinde yapılması ve aynı süre içinde yenileme ücretinin ödenmesi gerekir. Bu süre içinde

yenileme talebinin yapılmaması veya yenileme ücretinin ödenmemesi halinde, yenileme

talebi, koruma süresinin sona erdiği ayın son gününü izleyen günden başlayan altı aylık ilave

süre içinde, ek bir ücretin ödenmesi koşuluyla da yapılabilir.

(4) Marka, yenileme ücretinin yanı sıra mal/hizmet çıkarma ücretinin de ödenmesi

koşuluyla, tescil kapsamında bulunan mal ve/veya hizmetlerin bir kısmı için de yenilenebilir.

(5) Yenileme, önceki koruma süresinin sona erdiği günden itibaren hüküm ifade eder.

Yenileme Sicile kaydedilir ve yayımlanır.

(6) Üçüncü fıkrada belirtilen süreler içinde yenilenmeyen markalara ilişkin marka

hakkı, koruma süresinin bittiği günü izleyen gün sona erer.

(7) Yenileme talebinin içerdiği herhangi bir beyan veya unsurun doğruluğu konusunda

haklı nedenlerle şüpheye düşülmesi halinde Enstitü delil sunulmasını isteyebilir.

MARKALAR KANUNU TASARISI TASLAĞI – 2

MARKALAR KANUNU TASARISI TASLAĞI – 3

MARKALAR KANUNU TASARISI TASLAĞI – 4

Marka Tescil Ofisi » İşaretler

Markalar Kanunu Tasarısı – 1

Ticaret Sırasında Kullanılan İşaretlerin Marka Hukukunda Yarattığı Sorunlar

Madde 5 – Markanın İçereceği İşaretler