DÖRDÜNCÜ KISIM

Hukuki İşlemler, Değişiklikler ve Düzeltmeler

BİRİNCİ BÖLÜM

Marka Tescilinden Doğan Haklarla İlgili  Hukuki İşlemler

  Marka hakkının hukuki işlemlere konu olması

MADDE 40- (1) Tescilli bir marka, devredilebilir, diğer  şekillerde mülkiyet

değişikliğine konu olabilir, miras yolu ile intikal edebilir, kullanma hakkı lisans konusu

olabilir, rehin ve haciz edilebilir. 

(2) Tescilli bir marka ile ilgili olarak yapılacak sağlararası işlemler yazılı  şekle tabi

olup ücretinin ödenmesi ve Yönetmelikte belirtilen hususların yerine getirilmesi koşuluyla 

Sicile kaydedilir ve Gazetede yayımlanır. 

(3) Markaya ilişkin mülkiyet değişikliği sonucunu doğuran hukuki işlemler,  Sicile

kaydedilmediği sürece, Enstitü tarafından hak sahibine yapılacak bildirimlerde mevcut Sicil

kaydı dikkate alınır.

  13  Devir 

MADDE 41- (1) Marka, teşebbüsten bağımsız olarak tescil edildiği mal veya

hizmetlerin tümü veya bir kısmı için devredilebilir.

 (2) Bir teşebbüsün aktif ve pasifleri ile birlikte devri, aksi kararlaştırılmamışsa,

teşebbüse ait markaların da devrini kapsar. Bu hüküm teşebbüsün devrine ilişkin taahhüt

hakkında da uygulanır. 

(3) İkinci fıkra hükmü ile markanın bir ticaret şirketine sermaye olarak konması veya

marka hakkının bir mahkeme kararı veya cebri icra marifetiyle yapılan satış sonucu intikal

etmesi halleri hariç, devir sözleşmesinin yazılı  şekilde yapılması ve taraflarca imzalanması

zorunludur. 

 (4) Devir belgelerinden, markanın devri nedeniyle, tescil edildiği mal veya hizmetlerin

niteliği, kalitesi veya coğrafi kaynağı ile ilgili olarak halkın yanılgıya sevk edilme ihtimalinin

bulunduğu açıkça anlaşılıyor ise devir alan, markanın tescilini, halkı yanılgıya düşürmeyecek

mal veya hizmetlere ilişkin olarak sınırlandırmayı kabul etmediği takdirde Enstitü devri Sicile

kaydetmez.

 (5) Devir, taraflardan birinin ilgili markanın tescil numarası ile yapılacak değişikliği

belirtir imzalı talebi, Yönetmelikte belirtilen belgelerin teslim edilmesi ve ücretinin ödenmesi

ile Sicile kaydedilir ve Gazetede yayımlanır.

(6) Tescilli bir markanın devri sırasında aynı markanın veya ayırt edilemeyecek

derecede benzerinin, aynı veya halkı yanılgıya düşürecek derecede benzeri mallar veya

hizmetler için başka marka tescillerinin bulunması halinde, bu markaların da devredilmesi

şarttır.

 (7) Devir Sicile kaydedilmediği sürece devralan, marka tescilinden doğan hakları

üçüncü kişilere karşı ileri süremez. Ancak, devir sözleşmesinin yapıldığı tarihten sonra marka

üzerinde hak iktisap eden üçüncü kişi, hakkı iktisap ettiği tarihte devir sözleşmesinin yapılmış

olduğunu biliyorsa, devir Sicile kaydedilmeden önce de bu kimselere karşı ileri sürülebilir.

 (8) Devrin Sicile kaydı talebi ile ilgili olarak herhangi bir belgenin doğruluğundan

şüpheye düşülmesi halinde Enstitü delil sunulmasını isteyebilir.

Rehin  

MADDE 42- (1) Tescilli bir marka, teşebbüsten bağımsız olarak, rehnedilebilir. Rehin

sözleşmesinin yazılı şekilde yapılması ve taraflarca imzalanması zorunludur. 

(2) Rehin, taraflardan birinin ilgili markanın tescil numarasını belirtir imzalı talebi,

Yönetmelikte belirtilen belgelerin teslim edilmesi ve ücretinin ödenmesi ile Sicile kaydedilir

ve Gazetede yayımlanır.

(3) Rehin Sicile kaydedilmediği sürece rehin alan, bu hakkını üçüncü kişilere karşı

ileri süremez. Ancak, rehin sözleşmesinin yapıldığı tarihten sonra marka üzerinde hak iktisap

eden üçüncü kişi, hakkı iktisap ettiği tarihte rehin sözleşmesinin yapılmış olduğunu biliyorsa,

rehin Sicile kaydedilmeden önce de bu kimselere karşı ileri sürülebilir.

(4) Rehin hakkı konusunda, bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde, 22/11/2001

tarihli ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ilgili hükümleri uygulanır.

  Haciz  

 MADDE 43- (1) Tescilli bir marka, teşebbüsten  bağımsız olarak haczedilebilir. 

 (2) Haciz Sicile kaydedilir ve Gazetede yayımlanır.

(3) Haciz konusunda, 9/6/1932 tarih ve 2004 sayılı  İcra ve  İflas Kanununun ve

21/6/1953 tarih ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun ilgili

hükümleri uygulanır. 

  14Lisans 

 MADDE 44- (1) Tescilli bir markanın kullanım hakkı, tescil edildiği mal veya

hizmetlerin bir kısmı veya tamamı için ulusal sınırların bütünü içinde veya bir kısmında

geçerli olacak  şekilde lisans sözleşmesine konu olabilir. Lisans sözleşmesinin yazılı  şekilde

yapılması ve taraflarca imzalanması zorunludur. 

 (2) Lisans, inhisari lisans  veya inhisari olmayan lisans  şeklinde verilebilir. Aksi

sözleşmede kararlaştırılmamışsa, lisans inhisari değildir ve lisans veren markayı kendi

kullanabileceği gibi, üçüncü kişilere de aynı markaya ilişkin başka lisanslar verebilir. İnhisari

lisansda ise lisans veren başkasına lisans veremez ve hakkını açıkça saklı tutmadıkça kendisi

de  markayı kullanamaz.

 (3) Aksi sözleşmede kararlaştırılmamışsa  lisans sahipleri, lisanstan doğan haklarını

üçüncü kişilere devredemez veya alt lisans veremez.

 (4) Lisans veren, lisans alan tarafından üretilecek malın veya sunulacak hizmetlerin

kalitesini garanti altına alacak önlemleri alır. Lisans alanın, lisans sözleşmesinin; lisans

süresini, marka örneğini, markanın kullanılacağı malların veya hizmetlerin kapsamını,

kullanımın söz konusu olacağı bölgeyi ve lisans alan tarafından üretilecek malların veya

sunulacak hizmetlerin kalitesini belirleyen hükümlerine uyması zorunludur. Aksi takdirde

marka sahibi, tescilli bir markadan doğan haklarını,  lisans alana karşı ileri sürebilir.  

(5) Lisans, taraflardan birinin ilgili markanın tescil numarasını belirtir imzalı talebi,

Yönetmelikte belirtilen belgelerin teslim edilmesi ve ücretinin ödenmesi ile Sicile kaydedilir

ve Gazetede yayımlanır.

(6) Lisans Sicile kaydedilmediği sürece lisans alan, bu hakkını üçüncü kişilere karşı

ileri süremez. Ancak, lisans sözleşmesinin yapıldığı tarihten sonra marka üzerinde hak iktisap

eden üçüncü kişi, hakkı iktisap ettiği tarihte lisans sözleşmesinin yapılmış olduğunu biliyorsa,

lisans Sicile kaydedilmeden önce de bu kimselere karşı ileri sürülebilir.

 (7) Lisans sözleşmelerinde, bu Kanuna ve konuya ilişkin diğer kanunlara aykırı

hükümler bulunamaz. Lisans sözleşmelerine ilişkin ileride kabul edilecek yasal düzenlemeler,

önceden yapılmış lisans sözleşmeleri üzerinde de etkili olur ve sözleşmenin, bunlara aykırı

hükümleri geçersiz sayılır.

Ticari vekil veya temsilci adına tescilli markanın devri

MADDE 45- (1) Marka sahibinin izni olmadan, ticari vekili veya temsilcisi adına

marka tescilinin yapılması halinde, ticari vekil veya temsilcinin haklı bir gerekçesi yoksa,

marka sahibi, söz konusu tescilin kendine devredilmesini yetkili mahkemeden talep edebilir.

  Hukuki işlemlerin başvurulara uygulanması 

MADDE 46- (1) Bu Kanunun 40 ıncı, 41 inci, 42 nci, 43 üncü ve 44 üncü maddeleri

hükümleri marka tescil başvuruları hakkında da uygulanır ve başvuru yayımlanmış ise söz

konusu işlem de Bültende yayımlanır.

İKİNCİ BÖLÜM

Değişiklikler ve Düzeltmeler

İsim, unvan, adres veya nev’i değişiklikleri 

 MADDE 47- (1) Marka sahibinin isim, unvan, adres veya nev’inin değiştiği hallerde

bu değişiklik, ilgili markanın tescil numarası ile yapılacak değişikliği belirtir talep,

Yönetmelikte belirtilen belgelerin teslim edilmesi ve ücretinin ödenmesi ile Sicile kaydedilir

ve Gazetede yayımlanır.

(2) Birinci fıkra hükmü marka başvurularına da uygulanır ve başvurunun

yayımlanmasından sonra gerçekleşen değişiklikler Bültende yayımlanır.

  15(3) Değişikliğin aynı kişiye ait birden fazla başvuru veya tescil ile ilgili olduğu

hallerde, talep edilen değişikliğin her bir başvuru ve tescil için aynı olması koşuluyla tek bir

talep yapılması yeterlidir. 

(4) Birinci fıkrada bahsedilen değişikliklerin, marka sahibinin yeni bir marka

başvurusu sırasında tespit edilmesi halinde Sicilde adına kayıtlı bulunan tescil ve başvuruların

tamamı üzerinde bu değişikliklerin yapılması gerekir. 

(5)  İsim, unvan, adres veya nev’i değişiklikleri Sicile kayıt edilmediği sürece Enstitü

tarafından hak sahibine yapılacak bildirimlerde mevcut Sicil kaydı dikkate alınır.

(6) Değişiklik talebinde yer alan herhangi bir beyanın doğruluğundan haklı nedenlerle

şüpheye düşülmesi halinde Enstitü delil sunulmasını isteyebilir.

  Hataların düzeltilmesi

 MADDE 48- (1) Başvuru sahibi veya vekili tarafından yapılan, Sicile, belgelere,

yazışmalara, Bültene veya Gazeteye yansımış olan, başvuru sahibinin ismine, unvanına ve

adresine ilişkin hatalar ile ifade veya kopyalama hatalarının ve aşikar hataların düzeltilmesine

ilişkin talep, marka örneğinin değişikliğe uğramaması ve mal ve/veya hizmet listesinin

genişlememesi koşuluyla, ilgili markanın  başvuru veya tescil numarası, düzeltilecek hata ile

yapılacak düzeltmeyi içermesi ve ücretinin ödenmesi halinde yerine getirilir. 

(2) Düzeltmenin aynı kişiye ait birden fazla başvuru veya tescil ile ilgili olduğu

hallerde, hatanın ve talep edilen düzeltmenin her bir başvuru ve tescil için aynı olması ve ilgili

tüm başvuru ve tescil numaralarının talepte beyan edilmesi koşuluyla tek bir talep yapılması

yeterlidir. Ancak düzeltme talep edilen her başvuru veya tescil için ayrı ayrı ücret ödenir.

(3) Birinci fıkrada belirtilen koşullara uygun olmayan düzeltme taleplerinde ücret

iadesi yapılmaz. 

(4)  İddia edilen hatanın gerçekten var olup olmadığı konusunda haklı nedenlerle

şüpheye düşülmesi halinde Enstitü delil sunulmasını isteyebilir. 

 (5) Enstitü, birinci fıkrada belirtilen hususlar ile ilgili olarak  kendi yaptığı hataları

re’sen veya talep üzerine ücret almadan düzeltir.

BEŞİNCİ KISIM

Markanın Hükümsüzlüğü ve Marka Hakkının Sona Ermesi

BİRİNCİ BÖLÜM

Markanın Hükümsüzlüğü 

Hükümsüzlük nedenleri

MADDE 49- (1) Aşağıdaki hallerde markanın hükümsüz sayılmasına yetkili mahkeme

tarafından karar verilir;

a) Marka, bu Kanunun 7 nci maddesinin hükümleri ihlal edilmek suretiyle tescil

edilmiş ise,

b) Marka, bu Kanunun 8 inci maddesinin hükümleri ihlal edilmek  suretiyle tescil

edilmiş ise,

c) Başvuru sahibi, marka tescil başvurusunu kötü niyetle yapmış ise, 

ç) Marka sahibi, markanın tescil edildiği mallar veya hizmetlerle ilgili olarak

kullanımına, markanın tescil edildiğinin Gazetede yayımlandığı tarihten itibaren beş yıl içinde

haklı bir neden  olmadan başlamamış veya bu kullanıma kesintisiz beş yıl ara vermiş ise, 

Beş yıllık sürenin dolması ile davanın açıldığı tarih arasında markanın tescil edildiği

mallar veya hizmetlerle ilgili olarak kullanımına  başlanıldığı hallerde markanın

hükümsüzlüğü istenemez. Beş yıllık sürenin dolmasından sonra, ancak hükümsüzlük 

  16başvurusunun yapılmasından önceki üç ay içinde başlayan kullanma, marka sahibinin dava

açılacağını öğrenmesinden sonra gerçekleşmiş ise dikkate alınmaz.

 d) Marka sahibinin fiillerinin veya gerekli önlemleri almamasının sonucu olarak 

marka, tescil edildiği mallar veya hizmetler için yaygın bir ad haline gelmiş ise,

 e) Marka sahibinin veya yetkili kıldığı kişinin kullanımı sonucunda marka, tescil

edildiği malların veya hizmetlerin niteliği, kalitesi, üretim yeri ve coğrafi kaynağı konusunda

halkta yanlış anlama olasılığını doğuruyor ise,

 f) 57 nci maddeye aykırı kullanım var ise,

g) Marka sahibi, bu Kanunun 3 üncü maddesinde belirtilen koşulları kaybetmiş ise. 

(2) Hükümsüzlük nedenleri markanın tescil edildiği mallar veya hizmetlerin bir

bölümüne ilişkin bulunuyorsa, markanın yalnızca o mal veya hizmet ile ilgili olarak

hükümsüzlüğüne karar verilir.

(3) Bir marka, bu Kanunun 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (d) bentlerine

aykırı olarak  tescil edilmiş olup da kullanım sonucunda tescil edildiği mal veya hizmetlere

ilişkin olarak tescilden sonra ayırt edici nitelik kazanmışsa hükümsüz kılınamaz. 

Hükümsüzlük talebi ve zamanaşımı

 MADDE 50- (1) Markanın hükümsüzlüğünü mahkemeden, zarar gören kişiler,

Cumhuriyet Savcıları, Enstitü veya  ilgili resmi makamlar isteyebilir.

(2) Markanın hükümsüzlüğü davası, Sicile marka sahibi olarak kayıtlı kişiye karşı

açılır. Bu davalarda Enstitüye husumet yöneltilemez. Açılan dava, Sicile marka üzerinde hak

sahibi olarak kayıtlı kişilere ihbar olunur.

 (3) Bu davalar, bu Kanunun 49 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b)

bentlerinde belirtilen nedenlerin öğrenilmesinden itibaren beş yıllık ve herhalükarda markanın

tescil edildiğinin Gazetede yayımlandığı tarihten itibaren on yıllık  zamanaşımı süresine

tabidir. Bu davalar, bu Kanunun 49 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c), (ç), (d), (e), (f) ve

(g) bentlerinde belirtilen hallerde herhangi bir süreye tabi değildir. 

  Hükümsüzlüğün etkisi 

 MADDE 51- (1) Bu Kanunun 49 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) 

bentleri uyarınca markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesi halinde bu karar, markanın

koruma süresinin başladığı tarihten itibaren  etkili olup marka hakkına bu Kanun ile sağlanan

koruma hiç doğmamış sayılır.

(2) Bu Kanunun 49 uncu maddesinin birinci fıkrasının (ç), (d), (e), (f) ve (g) bentleri

uyarınca markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesi halinde ise bu karar, hükümsüzlük

talebinin yapıldığı tarihten itibaren  etkilidir. Ancak  bu nedenlerin, daha önceki bir tarihte

doğmuş olduğunun bilinmesi halinde ve talep  üzerine, hükümsüzlük kararının bu tarihten

itibaren etkili olacağına da karar verilebilir.

(3) Marka sahibinin ağır ihmalinden veya kasıtlı  olarak hareket etmesinden zarar

görenlerin tazminat talepleri saklı kalmak üzere, hükümsüzlüğün geriye dönük etkisi

aşağıdaki durumları etkilemez;

 a) Hükümsüzlük kararından önce, markaya  tecavüz nedeniyle açılan  bir davada

verilen kesinleşmiş kararlar, 

 b) Hükümsüzlük kararından önce yapılmış ve uygulanmış sözleşmeler. Ancak

sözleşme gereği ödenmiş bedeller koşullar elverdiğince hakkaniyet gereği kısmen ya da

tamamen geri istenebilir. 

           (4) Bir markanın hükümsüzlüğüne ilişkin kesinleşmiş karar, herkese karşı hüküm

doğurur. Hükümsüzlük kararının kesinleşmesinden sonra marka Sicilden  terkin edilir ve

durum  Gazetede yayımlanır. 

  17

İKİNCİ BÖLÜM

Marka Hakkının Sona Ermesi

  Marka hakkının sona ermesi 

 MADDE 52- (1) Marka  hakkı;

 a) Koruma süresinin dolması ve markanın süresi içinde yenilenmemesi,

 b) Marka sahibinin marka hakkından vazgeçmesi,

nedenlerinden birinin gerçekleşmesi ile sona erer.

 (2) Koruma süresinin dolması ve markanın süresi içinde yenilenmemesi hali bu

durumun  gerçekleştiği  andan itibaren hüküm ifade eder.

Marka hakkından vazgeçme ve marka hakkının sınırlandırılması

 MADDE 53- (1) Marka sahibi, ücretinin ödenmesi ve Yönetmelikte belirtilen esaslara

uyulması koşuluyla, marka hakkından vazgeçebileceği gibi, markanın üzerinde kullanılacağı

malların ve/veya hizmetlerin bir kısmından da vazgeçmek suretiyle marka hakkını

sınırlandırabilir.  

 (2) Marka sahibi, sicile kayıtlı hak sahiplerinin izni olmadıkça, marka hakkından

vazgeçemez veya marka hakkını sınırlandıramaz. 

(3) Vazgeçme veya sınırlandırma,  Sicile kayıt tarihi itibarıyla hüküm doğurur ve 

Gazetede yayımlanır.

 (4) Birinci fıkrada belirtilen taleplerin vekil aracılığıyla yapılabilmesi için,

vekaletnamenin bu konudaki yetkileri açıkça belirtmesi ve  vekaletnamedeki müvekkil

imzasının, noter tarafından tasdik edilmesi zorunludur.

ALTINCI KISIM

Garanti Markaları ve Ortak Markalar

Garanti markası veya ortak marka teknik şartnamesi

 MADDE 54- (1) Bir garanti markasının veya ortak markanın tescili için başvuru ile

birlikte markanın kullanılma usul ve  şeklini gösterir bir teknik   şartnamenin verilmesi

zorunludur.

 (2) Garanti Markası Teknik Şartnamesi, markanın garanti ettiği mal veya hizmetlerin

ortak özellikleri, markanın kullanılma usulleri, markanın kullanma hakkının verilmesinden

sonra denetimlerin nasıl ve hangi sıklıkta yapılacağı ile  teknik  şartnameye aykırı kullanma

halinde uygulanacak müeyyideler hakkında hükümler içerir. 

(3) Garanti markasının, marka sahibinin veya marka sahibine iktisaden bağlı olan bir

teşebbüsün  mal veya hizmetlerinde kullanılması yasaktır.

 (4) Ortak Marka Teknik  Şartnamesinde, ortak markayı kullanmaya yetkili olan

teşebbüsler de belirtilir. Ortak markanın tescili ve ortak marka hakkından vazgeçilmesi için

ortak marka sahipleri birlikte hareket ederler.

(5) Ortak markanın yenilenmesi için ortaklardan birinin başvurması yeterlidir. Ortak

markayı ayrı ayrı kullanmaya yetkili olan marka sahipleri tek başlarına dava açmaya da

yetkilidirler.

  18Teknik şartnamenin değiştirilmesi

  MADDE 55- (1) Teknik  şartnamede yapılacak değişiklikler, Enstitü tarafından

onaylanmadıkça uygulanamaz.

 (2) Bu Kanunun 54 üncü maddesinin ikinci ve dördüncü fıkralarına veya kamu

düzenine yahut genel ahlaka aykırı değişiklik talepleri, Enstitü tarafından reddedilir.

Kanuna aykırı  teknik şartname

MADDE 56- (1) Teknik şartname, Bu Kanunun 54 üncü maddesinde belirtilen şartları

içermediği takdirde, teknik  şartnamede gerekli değişikliklerin yapılması, Enstitü tarafından

marka sahibine bildirilir. Marka sahibi bildirim tarihinden itibaren altı ay içinde gerekli

değişiklikleri yapmaz ve teknik  şartnameyi düzeltmez ise, garanti markası veya ortak

markanın tescil talebi reddedilir. Alınan ücret Enstitüye gelir kaydedilir.

  Teknik şartnameye aykırı kullanma 

 MADDE 57- (1) Garanti markasının veya ortak markanın devamlılık arz eder biçimde 

teknik şartnameye aykırı olarak kullanılmasını engellemek için marka sahibi gerekli önlemleri

almaz ve zarar gören kişiler, Cumhuriyet Savcıları veya  ilgili resmi makamlardan birinin

başvurusu üzerine mahkemece tanınacak süre içinde söz konusu aykırı kullanım düzeltilmez

ise tanınan süre sonunda markanın mahkeme tarafından hükümsüzlüğüne karar verilir.

Devir ve lisans 

 MADDE 58- (1) Garanti markasının  veya ortak markanın devri veya bir ortak

markada lisans verilmesi, Sicile kayıt halinde geçerlidir.

YEDİNCİ KISIM

Marka Hakkına Tecavüz ve Tecavüz Halinde Davalar

      BİRİNCİ BÖLÜM

                     Marka Hakkına Tecavüz

Marka hakkına tecavüz sayılan fiiller

MADDE 59- (1) Aşağıda sayılan fiiller marka hakkına tecavüz sayılır;

a) Marka sahibinin izni olmaksızın, markayı bu Kanunun 9 uncu maddesinde belirtilen

biçimlerde kullanmak,

   b) Marka sahibinin izni  olmaksızın, markayı veya ayırt edilmeyecek derecede benzerini

kullanmak suretiyle markayı taklit etmek,

   c) Markayı veya ayırt edilmeyecek derecede benzerini kullanmak suretiyle markanın

taklit edildiğini bildiği veya bilmesi gerektiği halde tecavüz yoluyla kullanılan  markayı taşıyan

ürünleri satmak, dağıtmak veya bir başka  şekilde ticaret alanına çıkarmak veya bu amaçlar için

gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutmak veya ticari amaçla elde

bulundurmak,

ç) Marka sahibi tarafından lisans yoluyla verilmiş hakları izinsiz genişletmek veya bu

hakları üçüncü kişilere devretmek.

           İKİNCİ BÖLÜM

                     Hukuk Davaları

 Marka sahibinin talepleri 

 MADDE 60- (1) Marka hakkı  tecavüze uğrayan marka sahibi, mahkemeden,

aşağıdaki taleplerde bulunabilir; 

  19a) Marka hakkına tecavüzün önlenmesi, durdurulması ve/veya giderilmesi, tecavüzün

durdurulmasına dair mahkeme kararına uyulmasını sağlamak amacıyla karara uymamanın

karşılığı olarak tecavüz devam ettiği sürece tecavüz eden tarafından cezai mahiyette bir

ödeme yapılmasına karar verilmesi,

b) Kusur varsa maddi ve manevi zararın tazmini,

c) Marka hakkına tecavüz dolayısı ile üretilmesi veya kullanılması cezayı gerektiren

ürünler ile bunların üretiminde doğrudan doğruya kullanılan araç, cihaz, makine gibi

vasıtalara el konulması,

ç) Uygun olduğu takdirde, (c) bendi uyarınca el konulan ürünler  ile araç, cihaz ve

makineler üzerinde kendisine mülkiyet hakkının tanınması,

d) Marka hakkına tecavüzün devamını önlemek üzere tedbirlerin alınması, bu

çerçevede masrafların tecavüz edene ait olmaması için çok özel nedenler mevcut olmadığı

takdirde masraflar tecavüz edene ait olmak üzere, özellikle (c) bendi uyarınca el konulan

ürünler ile araç, cihaz ve makineler üzerindeki markaların silinmesi veya marka hakkına

tecavüzün önlenmesi için, kaçınılmaz ise imhası, 

e) Marka hakkına tecavüz eden kişi aleyhine verilen mahkeme kararının, masrafları

tecavüz eden tarafından karşılanarak ilgililere tebliğ edilmesi ve kamuya ilan yoluyla

duyurulması.

2) Birinci fıkranın (ç) bendi uyarınca el konulan ürünler ile araç, cihaz ve makineler

üzerinde kendisine mülkiyet hakkının tanınması talebinin tazminat talebi ile birlikte yapılması

halinde bunların değeri, tazminat miktarından düşülür. Bu değer, kabul edilen tazminatı aştığı

zaman, marka sahibinin fazlayı karşı  tarafa ödemesi gerekir.

Tazminat

 MADDE 61- (1) Marka sahibinin izni olmaksızın, marka taklit edilerek üretilen 

ürünü üreten, satan, dağıtan veya başka bir  şekilde ticaret alanına çıkaran veya bu amaçlar

için gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutan veya  ticari amaçla elde

bulunduran kişi, kusurlu ise neden olduğu zararı tazmin etmekle yükümlü olur.

 (2) Taklit markayı herhangi bir  şekilde kullanan kişi, marka sahibinin markanın

varlığından ve tecavüzden kendisini haberdar etmesi ve tecavüzü durdurmasını talep etmesi

halinde veya kullanmanın kusurlu bir davranış teşkil etmesi halinde, neden  olduğu zararı

tazmin etmekle yükümlü olur. 

Zararı kanıtlayan belgeler 

MADDE 62- (1) Marka sahibi, markasının izni olmaksızın taklit edilerek kullanılması

sonucunda uğradığı zarar miktarının belirlenmesi için markanın kullanılması ile ilgili

belgelerin verilmesini, tazminat davasının açılabilmesi için gerekli şartların oluştuğu hallerde,

tazminat ödemekle yükümlü olan kişiden  talep edebilir. 

Yoksun kalınan kazanç

 MADDE 63- (1) Marka sahibinin uğradığı zarar, sadece fiili kaybın değerini değil,

ayrıca marka hakkına tecavüz dolayısıyla yoksun kalınan kazancı da kapsar. 

 (2) Yoksun kalınan  kazanç, zarar gören marka sahibinin seçimine bağlı olarak,

aşağıdaki değerlendirme usullerinden biri ile hesaplanır;

 a) Marka hakkına tecavüz edenin rekabeti olmasaydı, marka sahibinin markanın

kullanması ile elde edebileceği muhtemel gelire göre,

 b)  Marka hakkına tecavüz edenin, markayı kullanmakla elde ettiği net kazancına göre,

 c) Marka hakkına tecavüz edenin, markayı  bir lisans anlaşması ile hukuka uygun

şekilde kullanmış olması halinde ödemesi gereken lisans bedeline göre.

  20 (3) Yoksun kalınan kazancın hesaplanmasında, özellikle markanın ekonomik önemi ve

tecavüz sırasında markaya ilişkin lisansların sayısı, süresi ve çeşidi gibi etkenler göz önünde

tutulur.

Yoksun kalınan kazancın artırımı 

 MADDE 64-  (1) Marka üzerinde tasarruf yetkisi olan kişi, yoksun kalınan kazancın 

hesaplanmasında, bu Kanunun 63 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a), (b) veya (c) 

bentlerinde belirtilen değerlendirme usullerinden birini seçmişse; mahkeme, ürünün satışında

markanın ekonomik bakımdan önemli bir katkısının bulunduğu kanaatine vardığı takdirde,

kazancın hesaplanmasında makul bir payın daha eklenmesine karar verir. 

 (2) Markanın, ilgili  ürüne ekonomik bakımdan önemli bir katkısının olduğunun kabul

edilebilmesi için, ilgili ürüne olan talebin oluşmasında markanın belirleyici etken olduğunun

anlaşılmış olması gerekir. 

Markanın itibarı 

 MADDE 65- (1) Marka hakkına tecavüz eden tarafından markanın kötü veya uygun

olmayan bir şekilde kullanılması sonucunda, markanın itibarı zarara uğrarsa, marka sahibi, bu

gerekçeyle, ayrıca tazminat isteyebilir.

Dava açılamayacak kişiler 

MADDE 66- (1) Marka sahibi, marka hakkına tecavüz eden tarafından piyasaya

sürülmüş ürünleri kişisel ihtiyacı ölçüsünde elinde bulunduran veya kullanan kişilere karşı, bu

Kanunun bu bölümünde yer alan davaları açamaz.

Zamanaşımı

MADDE 67- Marka hakkına  tecavüzden doğan özel hukuka ilişkin davalarda,

zamanaşımı süresi için 22/4/1926 tarih ve 818 sayılı Borçlar Kanununun 60  ıncı maddesi

hükmü uygulanır.  

Lisans sahibinin dava açması ve şartları 

MADDE 68- (1) Aksi sözleşmede kararlaştırılmamışsa, inhisari lisans sahibi,  üçüncü

bir kişi tarafından marka sahibinin marka hakkına tecavüz edilmesi halinde, marka sahibinin

bu Kanun uyarınca açabileceği davaları, kendi adına açabilir. Aksi sözleşmede

kararlaştırılmamışsa, inhisari olmayan lisans sahibinin dava açma hakları yoktur.

(2) Birinci fıkra hükümlerine göre marka hakkına tecavüz dolayısıyla dava açma hakkı

olmayan bir lisans alan, noter vasıtasıyla yapacağı bir bildirimle, gereken davayı açmasını

marka sahibinden isteyebilir. Marka sahibinin,  bu talebi kabul etmemesi veya bildirimin

alındığı tarihten itibaren üç ay içinde gerekli davayı açmaması halinde, lisans sahibi yaptığı

bildirimi de ekleyerek kendi adına dava açabilir ve açılan dava marka sahibine ihbar olunur.

 (3) Lisans sahibi ciddi bir zarar tehlikesi karşısında ise, ikinci fıkrada belirtilen sürenin

bitiminden önce, ihtiyati tedbire karar verilmesini mahkemeden talep edebilir.  İhtiyati tedbir

kararı alınmasından sonra dava açılması hakkında 18/6/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk

Usulü Muhakemeleri Kanununun 109 uncu maddesi hükmü uygulanır. 

(4) Üçüncü bir kişi tarafından marka hakkına tecavüz edilmesi durumunda, lisans

sahipleri, tecavüz nedeniyle uğradıkları zararın giderilmesi amacıyla, marka sahibinin açacağı

davaya katılmaya yetkilidir.

  21Marka hakkına tecavüzün mevcut olmadığı hakkında dava ve şartları 

 MADDE 69-  (1) Menfaati olan herkes, marka tescil başvurusu veya marka sahibine

karşı dava açarak,  fiillerinin marka hakkına tecavüz teşkil etmediğine karar verilmesini talep

edebilir.

  (2) Birinci fıkrada belirtilen davanın açılmasından önce, kendisinin Türkiye’de

giriştiği veya  girişeceği sınai faaliyeti sonucu üretilen ürünlerde veya sağlanan hizmetlerde

kullanacağı markanın, başkasına ait marka hakkına tecavüz teşkil edip etmediği hakkında,

marka sahibinden görüşlerini bildirmesi noter aracılığı ile talep  edilir.

 (3) Marka sahibinin, bu  talebin kendisine tebliğinden itibaren bir  ay  içinde cevap

vermemesi veya verilen cevabın menfaat sahibi kişi tarafından kabul edilmemesi  halinde,

menfaat sahibi birinci fıkraya göre dava açabilir.

  (4) Birinci fıkrada belirtilen dava, marka  hakkına tecavüzden dolayı kendisine karşı

dava açılmış bir kişi tarafından açılamaz.

  (5) Dava, Sicile kayıtlı tüm hak sahiplerine  tebliğ edilir.

  (6) Bu maddede belirtilen dava, markanın hükümsüzlüğü  davasıyla birlikte de

açılabilir. 

Delillerin tespiti ve muhafazası talebi

MADDE 70- (1) Marka hakkına tecavüzü ileri sürmeye yetkili olan kişi, bu haklara

tecavüz sayılabilecek olaylara ilişkin delillerin tespitini ve muhafazasını mahkemeden talep

edebilir. 

 (2) Mahkeme tarafından delillerin muhafazasına ilişkin karar kaldırıldığında veya bu

karar talep sahibinin herhangi bir eylemi veya ihmali nedeniyle ortadan kalktığında ya da

dava sonunda tecavüz tehdidi veya tecavüz olmadığına karar verildiğinde, delillerin

muhafazası nedeniyle davalının uğradığı zararın tazmin edilebilmesi amacıyla talep sahibi

tarafından teminat yatırılmasına karar verilebilir.

  İhtiyati tedbir talebi 

 MADDE 71- (1) Marka hakkına tecavüzü ileri sürmeye yetkili kişiler, kendilerinden

makul olarak temini beklenebilecek nitelikteki, marka hakkına tecavüz edecek  şekilde

markanın kullanılmakta olduğunu veya kullanılması için ciddi ve etkin çalışmalar yapıldığını

gösteren delilleri sunmaları  şartıyla, dava sonucunda verilecek hükmün etkinliğini  temin

etmek üzere, ihtiyati tedbire karar verilmesini  talep edebilirler.

  (2) İhtiyati tedbir talebi, dava açılmadan önce veya dava ile birlikte veya daha sonra

yapılabilir. İhtiyati tedbir  talebi, davadan  ayrı olarak incelenir.

  İhtiyati tedbirin niteliği 

 Madde 72- (1)  İhtiyati tedbirler, verilecek hükmün etkinliğini tamamen sağlayacak

nitelikte olmalı ve özellikle aşağıda belirtilen tedbirleri kapsamalıdır;

a) Marka hakkına tecavüz teşkil edecek  şekilde markanın kullanılması için yapılan

ciddi ve etkin çalışmaların durdurulması,

b) Marka hakkına tecavüz teşkil eden fiillerin durdurulması, 

 c) Marka hakkına tecavüz edilerek üretilen veya gümrükçe onaylanmış bir işlem veya

kullanıma tabi tutulan ürünlere veya bunların imalinde kullanılan vasıtalara Türkiye  sınırları

içinde, gümrükler, serbest liman ve bölgeler de dahil olmak üzere bulundukları  her yerde el

konulması ve bunların saklanması, 

ç) Herhangi bir zararın doğması ihtimaline karşılık teminat verilmesi. 

    d) Marka hakkına tecavüz olduğuna karar verilmesi halinde hak sahibinin zararının

tazminini güvence altına almak amacıyla, davalının taşınır ve taşınmaz mal varlığına el

konulması, banka hesaplarının bloke edilmesi.

  22

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulanması 

MADDE 73- Tespit talepleri  ve ihtiyati tedbirler ile ilgili olarak bu Kanunda hüküm

bulunmayan hususlarda Hukuk Usulü Muhakemeleri  Kanunu hükümleri  uygulanır. 

Gümrüklerde el koyma 

 MADDE 74- (1) Marka sahibinin marka hakkına tecavüz oluşturan ürünlerin ve

bunların imalinde kullanılan vasıtaların gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi

tutulması halinde  bu ürünlere ve vasıtalara gümrüklerde, serbest liman ve bölgelerde el

koyma ile ilgili hususlarda gümrük mevzuatı hükümleri uygulanır. 

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Cezai Hükümler

Marka hakkına ilişkin cezai hükümler 

Madde 75- (1) Marka hakkına tecavüz ederek mal veya hizmet üreten, satan, satışa

sunan, depolayan, gümrükçe onaylanmış bir işlem ya da kullanıma tabi tutan, bir yerden

başka bir yere taşıyan veya her ne şekilde olursa olsun ticari amaçla elinde bulunduran kişi,

altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin günden yirmibeşbin güne kadar adli para cezası ile

cezalandırılır. Ancak, tecavüz edilen marka kullanılarak üretilmiş malı veya hizmeti satan,

satışa sunan, depolayan, gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutan, bir yerden

başka bir yere taşıyan veya her ne şekilde olursa olsun ticari amaçla elinde bulunduran kişi,

bu malı veya hizmeti nereden temin ettiğini bildirerek üretenlerin ortaya çıkarılmasını

sağlarsa,  hakkında cezanın yarısına hükmolunur.

(2) Bir eşya veya ambalajı üzerine konulmuş marka koruması olduğunu belirten

işareti, yetkisi olmadan kaldıran kişi, iki aydan bir yıla kadar hapis veya ikibin günden dörtbin

güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.

(3) Hak sahibi olmadığı veya üzerinde tasarruf yetkisi bulunmadığı halde, devretmek,

lisans vermek veya  rehnetmek suretiyle marka üzerinde tasarrufta bulunan kişi, altı aydan iki

yıla kadar hapis ve  onbin günden onbeşbin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır. 

(4) Tescilli bir marka sahibi olmadığı halde, tescilli bir marka sahibi olduğu anlamına

gelecek yazı, işaret veya ifadeleri kullanan kişi, altı aydan iki yıla kadar hapis ve beşbin

günden onbin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.

(5) Yukarıdaki fıkralarda sayılan suçların bir tüzel kişinin faaliyeti çerçevesinde

işlenmesi halinde, bunlara özgü güvenlik tedbirlerine hükmolunur.

(6) Yukarıdaki fıkralarda sayılan suçların soruşturulması ve kovuşturulması  şikayete

bağlıdır. Şikayet, dava zamanaşımı süresi içinde olmak şartıyla fiil ve failden haberdar olma

tarihinden itibaren altı ay içinde yapılır.

(7) Davacı, temin edilebilir olması halinde orijinal ürünü, aksi takdirde ayırt edilebilir

nitelikte görüntü veya fotoğrafını  şikayet anında ibraz eder. Cumhuriyet Savcısı, arama

kararında bilirkişi görevlendirir ve bilirkişi, dosyaya sunulmak üzere, arama sırasında olayın

niteliğine göre görüntü veya fotoğraf çekimi yapar. 

(8) Yukarıdaki fıkralarda sayılan suçlarla ilgili 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk

Ceza Kanunu ve 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunundaki uzlaşma

yöntemleri, Savcılık tarafından gerekli işlemler yapılmış olmak koşuluyla mahkemece,

iddianamenin kabulünden sonra uygulanmaz.

(9) Birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarda belirtilen suçlarla ilgili olarak marka hakkı

sahibi ile 68 inci maddede belirtilen koşulları sağlayan lisans sahipleri, dördüncü fıkrada

belirtilen suçlarla ilgili olarak  ise Enstitü, 18/5/2004 tarih ve 5174 sayılı Türkiye Odalar ve

Borsalar Birliği ile Odalar ve Borsalar Kanununa veya 7/6/2005 tarih ve 5362 sayılı Esnaf ve

  23Sanatkarlar Kanununa tabi kuruluşlar ve tüketici dernekleri  şikayet hakkına sahiptir.

Şikayetten her aşamada vazgeçilebilir. Hükmün kesinleşmesinden sonra  şikayetten

vazgeçildiğinde hüküm bütün cezai sonuçları ile ortadan kalkar.  Şikayetten vazgeçme

nedeniyle davanın düşmesi veya cezanın ortadan kaldırılması halinde, müdahil ve sanık veya

hükümlü, yargılama giderlerinden müteselsilen sorumlu olur. 

(10) Suçun işlendiğinin sabit olması halinde, mahkeme el konulan malların müsaderesi

yerine, mülkiyetinin marka hakkına tecavüz edilen kişiye devrine karar verebilir. Ancak

bunun için marka hakkına tecavüz edilen kişinin talepte bulunması gerekir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Mahkemeler

Görevli ve yetkili mahkemeler 

MADDE 76- (1) Bu Kanunda belirtilen  davalarda görevli mahkeme; hukuk

davalarında fikri ve sınai haklar hukuk mahkemeleri, ceza davalarında ise soruşturma

evresinde koruma tedbirleri konusunda sulh ceza mahkemeleri, kovuşturma evresinde de fikri

ve sınai haklar ceza mahkemeleridir. Fikri ve sınai haklar hukuk ve ceza mahkemeleri tek

hakimli olarak görev yaparlar.

(2) Fikri ve sınai haklar hukuk ve ceza mahkemelerinin bulunmadığı yerlerde asliye

hukuk ve asliye ceza mahkemelerinden hangilerinin ihtisas mahkemesi olarak

görevlendirileceğini ve bu mahkemelerin yargı çevresini, Adalet Bakanlığının teklifi üzerine

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu belirler.

(3) Sulh ceza mahkemelerince verilen kararlara karşı itiraz, fikri ve sınai haklar ceza

mahkemesi bulunan yerlerde bu mahkemelere, bulunmayan yerlerde ise Hakimler ve Savcılar

Yüksek Kurulunca ikinci fıkra gereğince görevlendirilen asliye ceza mahkemesine yapılır.

(4) Enstitünün bu Kanun hükümlerine göre aldığı  bütün kararlara karşı açılacak

davalarda ve Enstitünün kararlarından zarar gören üçüncü kişilerin Enstitü aleyhine açacakları

davalarda görevli ve yetkili mahkeme, Ankara Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesidir.

(5) Marka sahibi tarafından üçüncü kişiler aleyhine açılacak hukuk davalarında yetkili

mahkeme, davacının ikametgahının olduğu veya tecavüz fiilinin gerçekleştiği veya tecavüz

fiilinin etkilerinin görüldüğü yerdeki mahkemedir.

 (6) Davacının Türkiye’de ikamet etmemesi halinde yetkili mahkeme, Marka Vekilleri

Siciline kayıtlı  vekilinin işyerinin bulunduğu yerdeki mahkeme, eğer vekillik kaydı silinmiş

ise Ankara Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesidir.

(7) Üçüncü kişiler tarafından marka başvurusu veya marka sahibi aleyhine açılacak

davalarda yetkili mahkeme, davalının ikametgahının bulunduğu yerdeki mahkemedir. Marka

başvurusu veya marka sahibinin Türkiye’de ikamet etmemesi halinde altıncı fıkra hükmü

uygulanır.

(8) Birden fazla mahkemenin yetkili olduğu durumda, yetkili mahkeme, ilk davanın

açıldığı mahkemedir.

Hükmün ilanı

MADDE 77- (1) Dava sonucunda haklı çıkan taraf, haklı bir sebebin veya menfaatinin

bulunması halinde, masrafları karşı tarafa ait olmak üzere, kesinleşmiş kararın günlük gazete

veya benzeri vasıtalarla tamamen veya özet olarak ilan edilmesini talep edebilir.

(2)  İlanın şekli ve kapsamı kararda tespit edilir. İlan talebi, kararın kesinleşmesinden

sonra üç ay içinde yapılabilir. Bu süreden sonra yapılan talep yapılmamış sayılır.

  24SEKİZİNCİ KISIM

Madrid Protokolü Çerçevesinde Yapılan Marka Başvuruları

  Uygulanacak hükümler

 MADDE 78- (1) Bu Kısımda yer alan hükümler, Madrid Protokolü çerçevesinde

Enstitü vasıtasıyla Dünya Fikri Mülkiyet Teşkilatı’na yapılacak uluslararası tescil başvuruları

ile bir uluslararası tescil başvurusunda Türkiye’nin belirlenen akit taraf olması sebebiyle

Dünya Fikri Mülkiyet Teşkilatı tarafından Enstitü’ye gönderilen uluslararası marka tescil

başvurularına uygulanır.

 Madrid Protokolü ve bu Kısımda düzenlenenler dışındaki hususlarda, Kanunun  bu

Kısım dışındaki hükümleri, birinci fıkrada belirtilen iki halde de uygulama alanı bulur.

  Enstitüye başvuru

 MADDE 79- (1) Enstitüde tescilli veya başvuru halinde bulunan bir markaya

dayanılarak, Madrid Protokolü hükümleri çerçevesinde bir uluslararası tescil başvurusunun

veya uluslararası tescillerle ilgili herhangi bir talebin Dünya Fikri Mülkiyet Teşkilatı’na

iletilmesinin istenmesi durumunda Enstitü, Madrid Protokolü hükümleri çerçevesinde gerekli

işlemleri yapar. Söz konusu taleplerin değerlendirmeye alınabilmesi için Yönetmelikte

belirtilen belgelerin ve söz konusu işleme dair Enstitüce alınan ücretin ve Dünya Fikri

Mülkiyet Teşkilatı’na ödenmesi gereken ücrete ait bilgilerin verilmesi zorunludur:

       (2) Yönetmelikte belirtilen belgelerden herhangi birinin eksik olması üzerine Enstitü,

söz konusu eksikliğin giderilmesi için başvuru sahibine veya varsa vekile bildirimde bulunur

ve eksikliğin iki ay içinde giderilmesini talep eder. Belirtilen süre içinde eksiklik giderilmez

ise, talep usulden reddedilir ve alınan ücret iade edilmeyip Enstitüye gelir kaydedilir. 

 (3) Dünya Fikri Mülkiyet Teşkilatı tarafından bildirilen ve Enstitü kanalıyla yerine

getirilmesi gereken uygunsuzluk bildirimlerine ilişkin hususlar, Yönetmelikle düzenlenir.  

  Uluslararası tescilin etkisi

 MADDE 80- (1) Türkiye’nin belirlenen akit taraf olduğu bir uluslararası tescil,

başvuru tarihinden itibaren Enstitüye doğrudan yapılan başvuruyla aynı hüküm ve sonuçları

doğurur.

 (2) Türkiye’nin belirlenen akit taraf olduğu ve Enstitü’nün Madrid Protokolünün 5 inci

maddesine istinaden red veya kısmi red bildiriminde bulunduğu hallerde, karara itiraz için

belirtilen iki aylık itiraz süresi, Dünya Fikri Mülkiyet Teşkilatı’nın red veya kısmi red

bildirimini uluslararası başvuru sahibine gönderdiği tarihten itibaren on  gün sonra  işlemeye

başlar.

MARKALAR KANUNU TASARISI TASLAĞI – 1

MARKALAR KANUNU TASARISI TASLAĞI – 3

MARKALAR KANUNU TASARISI TASLAĞI – 4

 BİRİNCİ KISIM

Genel Hükümler

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam ve Tanımlar

Amaç ve kapsam  

MADDE 1- (1) Bu Kanunun amacı, bu Kanun hükümlerine uygun olarak bir

markanın tescili konusunda yapılan başvuruya veya  tescil edildiğinde korunmasına ilişkin

esasları belirlemektir.

(2) Bu Kanun, bir markanın tescili için yapılan başvuru, tescil, itiraz, tescilli bir

markanın korunması ve tescil sonrası işlemler ile ilgili usul ve  esasları  kapsar.

(3) Bu Kanun kapsamına girmeyen markalar, genel hükümler uyarınca korunur.

Tanımlar

MADDE 2- (1) Bu Kanunun uygulanmasında;

a) Bülten: Marka başvurularının yayımlandığı Resmi Marka Bültenini,

b) Dünya Ticaret Örgütü Kuruluş Anlaşması: 26/1/1995 tarih ve 4067 sayılı Kanunla

onaylanması uygun bulunan ve 3/2/1995 tarih ve 95/6525 sayılı Bakanlar Kurulunun kararı ile

onaylanan Anlaşmayı,

c) Enstitü: Türk Patent Enstitüsünü,

ç) Garanti markası: Marka  sahibinin kontrolü altında,  bu  markayı kullanmaya 

yetkili kılınmış birçok teşebbüs tarafından üretilen mal ve/veya hizmetlerin ortak özelliklerini,

üretim usullerini, coğrafi kaynaklarını ve kalitesini garanti etmeye yarayan işareti,

d) Garanti Markası Teknik Şartnamesi: Garanti markasının kullanılma usul ve şeklini

gösterir şartnameyi,

e) Gazete: Sicile kaydedilen markaların yayımlandığı Resmi Marka Gazetesini,

f)  İhtisas Mahkemesi: Fikri ve sınai haklar hukuk ve fikri ve sınai haklar ceza

mahkemesini, 

g) Madrid Protokolü: 5/8/1997 tarih ve 97/9731 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile

onaylanan, Markaların Uluslararası Tescili Konusundaki Madrid Sözleşmesi  İle  İlgili

Protokolü,

ğ) Marka: Bir teşebbüsün  imalâtını ve/veya ticaretini yaptığı malları ve/veya sunduğu

hizmetleri, başka teşebbüslerin mal ve/veya hizmetlerinden ayırt etmeye yarayan işareti, 

h) Nice Anlaşması:  12/7/1995  tarih ve  95/7094 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile

onaylanan Markaların Tescili Amacıyla Mal ve Hizmetlerin Uluslararası Sınıflandırılmasına

ilişkin Nice Anlaşması ve değişikliklerini,

ı) Ortak marka: Bir  sözleşme çerçevesinde,  tüzel  kişilik  meydana  getirmeksizin  bir

araya gelen gerçek veya tüzel kişilerin oluşturduğu birliğe dahil teşebbüslerce üretilen mal

ve/veya hizmetleri, diğer teşebbüslerin mal ve/veya hizmetlerinden ayırt etmeye yarayan ve

bu teşebbüslerce ayrı ayrı kullanılabilen işareti,

i) Ortak Marka Teknik Şartnamesi: Ortak markanın kullanılma usul ve şeklini gösterir

şartnameyi,

j) Paris Sözleşmesi: 8/8/1975 tarih ve 7/10464 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile

onaylanan Sınai  Mülkiyetin Himayesine Mahsus Milletlerarası Bir  İttihat  İhdas Edilmesine

Dair 20/3/1883 tarihli Sözleşme ile Türkiye tarafından onaylanmış değişikliklerini,

k) Sınıf: Markaların kullanılacağı mallar ve/veya hizmetlerin Nice Anlaşmasına göre

sınıflandırılmasını,

  1l) Sicil: Kayıt ortamının türüne bakılmaksızın, markalara ilişkin tüm  tescil bilgilerinin

ve tescil olunan marka ile ilgili bütün değişikliklerin kaydedildiği Markalar Sicilini,

m) Tebliğ: 6/11/2003 tarih ve 5000 sayılı Türk Patent Enstitüsü Kuruluş ve Görevleri

Hakkında Kanunun 6 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (f) bendi ile 25 inci maddesine göre

Türk Patent Enstitüsünce uygulanacak olan ücret tarifesine ilişkin tebliği,  

n) Ücret: Tebliğde belirtilen ilgili ücretin, bu ücretin katma değer vergisinin ve varsa

harcının toplamını, 

o) Vekil: Bu Kanunda belirtilen konularda; ilgili kişileri Enstitü nezdinde temsil

etmeye ve işlemleri yürütmeye yetkili, Marka Vekilleri Siciline kayıtlı gerçek veya tüzel kişi

marka vekilini,  

ö)  Yeniden  İnceleme ve Değerlendirme Kurulu: Enstitünün almış olduğu kararlara

karşı yapılacak itirazları inceleyen ve nihai kararı veren  Kurulu, 

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Korumadan Yararlanacak Kişiler, Uluslararası Anlaşmaların Öncelikle

Uygulanması

Korumadan yararlanacak kişiler 

 MADDE 3- (1) Bu Kanun ile sağlanan korumadan; aşağıdaki niteliklerden en az

birine sahip gerçek veya tüzel kişiler yararlanır;

 a) Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları,

 b) Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde ikametgahı olan veya yönetim merkezi bulunan

ya da sınai veya ticari faaliyette bulunanlar,

 c) Paris Sözleşmesi veya Dünya Ticaret Örgütü Kuruluş Anlaşması hükümleri dahilinde

başvuru hakkına sahip olanlar, 

 ç) Karşılıklılık ilkesi uyarınca, Türkiye Cumhuriyeti uyruğundaki kişilere kanunen veya

fiilen marka koruması tanıyan devletlerin uyruğunda olanlar.

  Uluslararası anlaşmaların öncelikle uygulanması 

 MADDE 4- (1) Türkiye Cumhuriyeti kanunlarına göre yürürlüğe konulmuş

uluslararası anlaşmaların hükümlerinin bu Kanun hükümlerinden daha elverişli olması

halinde, bu Kanunun 3 üncü maddesinde belirtilen kişiler, elverişli hükümlerin uygulanmasını

talep etme hakkına sahiptir. 

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Markanın İçereceği İşaretler, Marka Korumasının Elde Edilmesi ve

Marka Tescilinde Red Nedenleri 

  Markanın içereceği işaretler 

 MADDE 5- (1) Marka, bir teşebbüsün mal ve/veya hizmetlerini bir başka teşebbüsün

mal ve/veya hizmetlerinden ayırt etmeyi sağlaması koşuluyla, kişi adları dahil, özellikle

sözcükler,  şekiller, harfler, sayılar, malların veya ambalajların biçimi gibi çizimle

görüntülenebilen veya benzer biçimde ifade edilebilen, her türlü işaretleri  içerir. 

 (2) Marka, mal veya ambalajı ile birlikte tescil ettirilebilir. Bu durumda mal veya

ambalajın tescili, marka sahibine mal veya ambalaj için inhisari bir hak sağlamaz. İnhisari hak

sağlamayan bu tür unsurlar tescil belgesi üzerinde açıkça belirtilir. 

  2Marka korumasının elde edilmesi

MADDE 6- (1) Bu Kanun ile sağlanan marka koruması tescil yoluyla elde edilir.

Enstitüce resen incelenen marka başvurusu red nedenleri

MADDE 7- (1) Aşağıda yazılı işaretler marka olarak tescil edilemez; 

a) 5 inci madde kapsamına girmeyen işaretler, 

  b) Aynı veya aynı türdeki  mal veya hizmetle ilgili olarak tescil edilmiş veya daha

önce tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer

olan markalar,  

 c) Ticaret alanında tür, nitelik, kalite, miktar, amaç, değer, coğrafi kaynak belirten

veya malların üretildiği, hizmetlerin sunulduğu zamanı gösteren veya malların ve hizmetlerin

diğer karakteristik özelliklerini belirten işaret ve adlandırmaları münhasıran veya esas unsur

olarak  içeren markalar, 

ç) 24/6/1995 tarih ve 555 sayılı Coğrafi  İşaretlerin Korunması Hakkında Kanun

Hükmünde Kararname hükümlerine göre  tescil edilmiş veya marka tescil başvurusundan

daha önceki bir tarihte coğrafi işaret tescil başvurusu yapılmış menşe ad veya mahreç

işaretlerini kapsayan veya bunlardan oluşan ve  menşe adı veya mahreç işaretinin  555 sayılı

Kanun hükmünde Kararnameden  doğan haklarını  ihlal eder  nitelikte olan ve  menşe ad veya

mahreç işaretinin kapsamı ile aynı veya aynı türdeki mallar için tescili talep edilen  markalar,

 d) Ticaret alanında herkes tarafından kullanılan veya belirli bir meslek, sanat veya

ticaret grubuna mensup olanları ayırt etmeye yarayan işaret ve adları münhasıran veya esas

unsur olarak içeren markalar, 

e) Malın özgün doğal yapısından ortaya çıkan veya teknik bir sonucu elde etmek için

zorunlu olan veya mala asli değerini veren  şekli münhasıran veya esas unsur olarak içeren

işaretler, 

 f) Mal veya hizmetin niteliği, kalitesi veya üretim yeri, coğrafi kaynağı gibi konularda

halkı yanıltacak markalar,

g) Yetkili mercilerden kullanmak için izin alınmamış ve dolayısıyla Paris

Sözleşmesi’nin 2 nci mükerrer 6 ncı  maddesine göre reddedilecek markalar,

ğ)  Kamu düzenine ve genel ahlaka aykırı markalar.

   h)  İlgili merciler izin vermediği sürece, Paris Sözleşmesi’nin 2 nci mükerrer  6 ncı

maddesi kapsamı dışında kalan ancak kamuyu  ilgilendiren,  tarihi, kültürel değerler

bakımından halka mal olmuş  nişan, rozet, arma, amblem gibi işaretleri ve adlandırmaları

içeren markalar,  

   ı) Sahibi tarafından izin verilmeyen Paris Sözleşmesi’nin 1 inci mükerrer 6 ncı

maddesine göre tanınmış markalar,  

i)  Dini değerleri ve  sembolleri içeren markalar.

          (2) Bir marka, başvuru tarihinden önce kullanılmış ve tescile konu mallar veya

hizmetler ile ilgili olarak bu kullanım sonucu ayırt edici bir nitelik kazanmış ise, (a), (c), (d)

bentlerine göre tescili reddedilemez. 

  Enstitüce yayıma itiraz üzerine incelenen  marka başvurusu red nedenleri

 MADDE 8-  (1) Tescil başvurusu yapılan markaya, tescil edilmiş veya tescil

başvurusu daha önceki bir tarihte yapılmış bir markanın sahibi tarafından itiraz edilmesi

durumunda, aşağıdaki hallerde marka tescil edilemez;  

a) Tescil başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescil başvurusu daha önceki bir

tarihte yapılmış marka ile aynı ise ve aynı mal ve/veya hizmetleri kapsıyorsa,

b) Tescil başvurusu yapılan marka ile tescil edilmiş veya tescil başvurusu daha önceki

bir tarihte yapılmış markanın aynılığı veya benzerliği ve kapsadığı mal ve/veya hizmetlerin

aynılığı veya benzerliği nedeniyle; tescil başvurusu yapılan  markanın, tescil edilmiş veya

  3tescil başvurusu daha önceki bir tarihte yapılmış marka ile ilişkilendirilmesi olasılığını da

içerecek biçimde halk tarafından karıştırılma olasılığı varsa. 

(2) Marka sahibinin izni olmadan, ticari vekili veya temsilcisinin markanın kendi

adına tescili için yaptığı başvuru, vekil veya temsilcinin  geçerli  bir gerekçe gösterememesi 

halinde, marka sahibinin itirazı üzerine reddedilir.

 (3) Tescilsiz bir markanın veya ticaret sırasında kullanılan bir başka işaretin sahibinin

itiraz etmesi üzerine, tescil başvurusu yapılan marka, aşağıdaki hallerde tescil edilmez;

 a)  Markanın tescili için yapılan başvuru tarihinden önce veya markanın tescili için

yapılan başvuruda belirtilen rüçhan tarihinden önce bu işaret için hak elde edilmişse,

            b) Belirtilen işaret, sahibine daha sonraki bir markanın  kullanımını yasaklama hakkını

veriyorsa. 

(4) Tescil başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescil başvurusu daha önceki

bir tarihte yapılmış marka ile aynı veya benzer olmakla birlikte, farklı mallar veya

hizmetlerde kullanılabilir. Ancak, tescil edilmiş veya tescil başvurusu daha önceki bir tarihte

yapılmış markanın, toplumda ulaştığı tanınmışlık düzeyi nedeniyle haksız bir yararın

sağlanabileceği veya  markanın itibarının zarar görebileceği veya ayırt edici karakterini

zedeleyen sonuçların doğabileceği hallerde, aynı veya benzer markanın tescili başvurusu,

farklı mal ve/veya hizmetlerde kullanılacak olsa bile, tescil edilmiş veya tescil başvurusu daha

önceki bir tarihte yapılmış marka sahibinin itirazı üzerine reddedilir.

 (5) Tescil başvurusu yapılan markanın, başkasına ait kişi ismini, ticaret unvanını,

fotoğrafını, herhangi bir fikri veya sınai mülkiyet hakkını kapsaması halinde hak sahibinin

itirazı üzerine tescil başvurusu reddedilir.

 (6) Ortak markaların ve garanti markalarının sona ermesinden  itibaren üç yıl içinde

ortak marka veya garanti markası ile aynı veya benzer olan markanın aynı veya benzer mal

ve/veya hizmetler için  yapılan tescil başvurusu itiraz üzerine reddedilir.

 (7) Tescilli markanın yenilenmemesi nedeniyle koruma süresinin sona ermesinden

itibaren iki yıl içinde aynı veya benzer bir markanın, aynı veya benzer mal ve/veya hizmetler

için yapılan tescil başvurusu,  önceki marka sahibinin itirazı ve bu süre içinde markasını

kullanmış olması koşuluyla reddedilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Marka Tescilinden Doğan Hakların Kapsamı ve Markanın Kullanılması

Marka tescilinden doğan hakların kapsamı

  MADDE 9- (1) Marka tescili, sahibine,  markayı münhasıran kullanma hakkı verir.

Aşağıda  belirtilen hallerde, marka sahibinin, izni alınmadan markasının kullanılmasının

önlenmesini talep etme yetkisi vardır;

a) Markanın tescil kapsamına giren aynı mal ve/veya hizmetlerle ilgili olarak, tescilli

marka ile  aynı olan herhangi bir işaretin kullanılması,

  b) Tescilli marka ile aynı veya benzer olan ve tescilli markanın kapsadığı mal ve/veya

hizmetlerin aynı veya benzeri mal ve/veya hizmetleri kapsayan ve bu nedenle halk tarafından,

işaret ile tescilli marka arasında bağlantı kurulma olasılığı da dahil, karıştırılma olasılığı  olan

herhangi bir işaretin kullanılması,

c)  Tescilli  marka ile aynı veya benzer olan ve tescilli markanın kapsamına giren  mal

ve/veya hizmetlerle benzer olmayan, ancak tescilli markanın itibarından dolayı haksız bir yarar

elde edecek veya tescilli markanın itibarına zarar verecek veya tescilli markanın ayırt edici

karakterini zedeleyecek nitelikteki herhangi bir işaretin kullanılması. 

   (2) Aşağıda belirtilen durumlar, birinci fıkra hükmü uyarınca, yasaklanabilir;

a) İşaretin mal veya ambalajı üzerine konulması, 

  4b)  İşareti taşıyan malın piyasaya sürülmesi veya bu amaçla stoklanması, teslim

edilebileceğinin teklif edilmesi veya o işaret altında hizmetlerin sunulması veya sağlanması,

 c) İşareti taşıyan malın gümrükçe onaylanmış bir  işlem veya kullanıma tabi tutulması, 

ç) İşaretin, teşebbüsün iş evrakı ve reklamlarında kullanılması,

d) İşareti kullanan kişinin, işaretin kullanımına ilişkin hakkı veya meşru bir bağlantısı

olmaması koşullarıyla, işaretin aynı veya benzerinin dijital ortamda ticari etki yaratacak

biçimde, alan adı, yönlendirici kod, anahtar sözcük veya benzeri biçimlerde kullanılması. 

(3) Markanın sahibine sağladığı haklar, üçüncü kişilere karşı marka tescilinin yayım

tarihi itibarıyla hüküm ifade eder. Marka tescil başvurusunun yayımlanmasından sonra

gerçekleşen ve marka tescili ilan edilmiş olsaydı yasaklanması söz konusu olabilecek fiiller

nedeniyle başvuru sahibi, hukuk davası açmaya yetkilidir. Mahkeme, öne sürülen iddiaların

geçerliliğine ilişkin olarak tescilin yayımlanmasından önce karar veremez. 

Markanın sözlük veya başka başvuru eserlerinde yer alması 

 MADDE 10- (1) Tescilli bir markanın, tescilli olduğu belirtilmeden sözlük,

ansiklopedi veya başka bir başvuru eserinde, jenerik ad izlenimi verecek  şekilde

yayımlanması durumunda, marka sahibinin talebi üzerine yayımcı, yayımın talebi takip eden

ilk baskısında markanın tescilli bir marka olduğunu belirtmek suretiyle yanlışlığı düzeltir. 

Ticari vekil veya temsilci adına tescilli markanın kullanımının yasaklanması 

 MADDE 11- (1) Marka sahibinin izni olmadan ticari vekili veya temsilcisi adına 

marka tescilinin yapılması halinde, marka sahibi kullanım için yetki vermemiş ise ve ticari

vekil veya temsilcinin haklı bir gerekçesi yoksa, marka sahibi, markasının kullanımının

yasaklanmasını yetkili mahkemeden talep edebilir. 

Marka tescilinden doğan hakların kapsamında istisna 

 MADDE 12- (1) Marka sahibi, markasının, üçüncü kişiler tarafından, dürüstçe ve

ticari veya sanayi konularıyla ilgili olarak, ticari hayatın gidişatı içinde, aşağıda belirtilen

biçimlerde kullanmasını engelleyemez;

a) Kendi adı veya adresini belirtmek, 

b) Malların veya hizmetlerin türü, kalitesi, miktarı, kullanım amacı, değeri, coğrafi

kaynağı, üretim veya sunuluş zamanı veya bunların diğer niteliklerine ilişkin açıklamalarda

bulunmak, 

c) Özellikle aksesuar, yedek parça gibi, malların ya da hizmetlerin kullanım amacını

göstermek bakımından zorunluluk bulunan hallerde marka olarak kullanmak.

d) Yurtdışında tescilli marka sahipleri, aynı markanın Türkiye’de bir başkası adına,

kendi markalarının tescilinden sonraki bir tarihte tescile bağlanması  halinde, bu markayı

taşıyan malları, sadece ihraç amacıyla ve Türkiye’de piyasaya sunmamak ve hak sahibine

üretim ve ihracata ilişkin bilgi ve belgeleri ibraz etmek şartlarıyla, Türkiye’de ürettirebilir ve

stoklayabilir. Bu hükme aykırı davranan yurtdışında tescilli marka sahiplerine karşı, tescilli

bir markadan doğan haklar ileri sürülebilir.     

Marka tescilinden doğan hakların tüketilmesi 

 MADDE 13- (1) Marka sahibi tarafından veya onun izni ile markayı taşıyan malların

Türkiye’de piyasaya sunulmasından sonra marka sahibi, markanın bu mallarla ilgili olarak

kullanılmasını yasaklayamaz. 

 (2) Marka sahibinin, malın piyasaya sunulmasından sonraki ticaretine karşı çıkma

hususunda haklı nedenlerinin bulunduğu hallerde, özellikle malların piyasaya sunulmasından

sonra durumlarının değiştirildiği ya da bozulduğu hallerde üçüncü kişilerin ticari amaçlı

kullanımlarını önleme yetkisi vardır. 

  5

Markanın kullanılması 

 MADDE 14- (1) Marka sahibi tarafından, markanın tescil edildiği mallar veya

hizmetlerle ilgili olarak kullanımına, markanın tescil edildiğinin Gazetede yayımlandığı

tarihten itibaren beş yıl içinde haklı bir neden  olmadan başlanılmaması veya bu kullanıma

beş yıl kesintisiz ara verilmesi halinde, markanın hükümsüzlüğüne yetkili mahkemece karar

verilir. 

(2) Aşağıda belirtilen durumlar markayı kullanma kabul edilir;

a) Markanın ayırt edici karakteri değiştirilmeksizin farklı unsurlarla kullanılması,

            b) Markanın Türkiye’de yalnız ihracat amacıyla mal ya da ambalajlarında

kullanılması,

c) Markanın, marka  sahibinin izni ile üçüncü kişi tarafından kullanılması,

ç) Bir garanti markası veya ortak markanın, markayı kullanmaya yetkili kişilerden

sadece biri tarafından kullanılması. 

İKİNCİ KISIM

         Marka Başvurusu

          BİRİNCİ BÖLÜM

Başvuru Şartları,  Başvurunun Bölünmesi, Geri Çekilmesi ve Sınırlandırılması

 Tescil mercii

 MADDE 15- Bir markanın tescilinde yetkili merci Enstitüdür.  Tescil başvurusu her

marka için ayrı ayrı yapılır. 

  Başvuru şartları

 MADDE 16- (1) Marka tescil başvurusu aşağıda belirtilen unsurları içerir; 

         a)  Şekli ve kapsamı Yönetmelikte belirtilen, başvuru sahibi veya vekili tarafından

imzalanmış tescil talebi,

 b) Başvuru sahibinin adı, uyruğu ve adresi, 

 c) Başvuru vekil aracılığı ile yapılıyorsa vekilin adı ve adresi,

         ç) Markanın yayıma ve çoğaltmaya elverişli örneği,

 d) Markanın kullanılacağı malların ve/veya hizmetlerin listesi,

 e) Başvuru sahibi, başka bir devletde yapmış olduğu önceki tarihli bir başvuruya

dayanan rüçhan hakkından yararlanmak istiyorsa, bu yöndeki beyanı, 

 f) Başvuru sahibi mal ve/veya hizmetlerin markayla birlikte bir sergide teşhirinden

kaynaklanan korumadan yararlanmak istiyorsa, bu yöndeki beyanı, 

          g) Başvuru ortak marka ya da garanti markası için yapılmış ise noter tasdikli teknik

şartname,

          ğ) Marka örneğinde Latin alfabesi dışında harf veya  harfler kullanılmış ise bunların

Latin alfabesindeki karşılığı,

h) Başvuru ücretinin ödendiğini gösterir belge,

ı) İlave sınıf veya sınıfların ücretinin ödendiğini gösterir belge,

 i) Başvuruda rüçhan hakkı beyan edilmiş ise, rüçhan hakkı beyanı ücretinin ödendiğini

gösterir belge. 

 (2) Birinci fıkrada sayılan unsurlar, Paris Sözleşmesine veya Dünya Ticaret Örgütü

Kuruluş Anlaşmasına taraf veya karşılıklık ilkesini uygulayan devletlerin resmi dillerinden

birinde verilirse, bunların Türkçe tercümelerinin başvuru talebine eklenmesi gerekir. 

  6 (3) Başvuru tarihi, yukarıda sayılan unsurlardan bu Kanunun 25 inci maddesi uyarınca

uyarınca verilmesi zorunlu olanların,  Enstitüce teslim alındığı gün, saat ve dakika itibarıyla

kesinlik kazanır.

 (4) Başvuruya ilişkin usul ve esaslar Yönetmelikle düzenlenir.

 (5) Enstitü, başvuruda yer alan unsurların doğruluğundan makul nedenlerle  şüphe

etmesi halinde, başvurunun incelenmesi aşamasında Enstitüye delil sunulmasını isteyebilir. 

 Sınıflandırma

MADDE 17- (1) Tescil başvurusu yapılan markanın üzerinde kullanılacağı mal

ve/veya hizmetlerin Nice Anlaşmasına göre sınıflandırılmasına ilişkin esaslar ile başvuru

ücretinin kapsayacağı sınıf veya sınıflara ilişkin esaslar Yönetmelikle  düzenlenir.

 (2) Enstitü başvuru dilekçesinde yer alan mallar, hizmetler ve sınıf numaraları

üzerinde gerekli düzenlemeleri yapma yetkisine sahiptir.  

 (3) Mal ve hizmet listesinin Yönetmelikte belirtilen esaslara uygun olmaması halinde,

Enstitü, yapılacak düzenlemeler için başvuru sahibinden sınıflandırma listesi düzenleme

ücretini talep eder. Ücretin iki aylık süre içinde ödenmemesi halinde başvuru yapılmamış

sayılır ve ödenen ücretler Enstitüye gelir kaydedilir. 

 (4) Bir marka tescil başvurusunda, mal ve/veya hizmetlerin aynı sınıflarda yer aldıkları

gerekçesiyle bunların birbirlerine benzer oldukları ya da mal ve/veya hizmetlerin ayrı

sınıflarda yer aldıkları gerekçesiyle bunların birbirlerine benzer olmadıkları kabul edilemez.

Marka başvurusunun bölünmesi 

MADDE 18- (1) Bir marka tescil başvurusu, tescil edilene kadar, başvuru sahibinin

yazılı talebi üzerine ve bölünme ücretinin ödenmesi koşuluyla, iki veya daha fazla sayıda

başvuruya bölünebilir ve ilk başvurunun kapsamındaki mal ve/veya hizmetler bölünmüş

başvurular arasında dağıtılabilir. Başvurunun yayımlanmasından sonra gerçekleşen  bölünme

de ayrıca yayımlanır. 

(2) Bölünmüş başvurular, ilk başvurunun başvuru tarihini ve varsa rüçhan hakkını

korurlar. Bölünmüş başvurular tekrar birleştirilemezler.  

(3) Başvurunun bölünmesi talebi, aşağıdaki hallerde kabul edilmez;

 a) Bölünmesi talep edilen başvurunun yayımına itiraz halinde, itiraza konu olan mal

ve/veya hizmetlerin bölünmüş tek bir başvuruda kalmaması durumu,  

 b) Bölünmesi talep edilen başvurunun Enstitünün ret kararına konu olması halinde,

itiraza konu olan mal ve/veya hizmetlerin bölünmüş tek bir başvuruda kalmaması durumu, 

 c) Bölünme talebinin reddini  gerekli kılan haklı nedenlerin varlığı.

(4) Kabul edilmeyen bölünme taleplerinde ücret iade edilmez.

Başvurunun geri çekilmesi veya sınırlandırılması

MADDE 19- (1) Marka tescil başvurusu, başvuru sahibi tarafından, markanın tescil

edilmesinden önce, ücretinin ödenmesi ve  Yönetmelikte belirtilen esaslara uyulması

koşuluyla geri çekilebilir veya  kapsadığı mal ve/veya hizmetlerin bir kısmı açısından

sınırlandırılabilir.

(2) Başvurunun geri çekilmesi veya sınırlandırılması, söz konusu işlemler Enstitüce

gerçekleştirildiği tarihten itibaren hüküm doğurur. Başvurunun yayımlanmasından sonra

gerçekleşen geri çekme veya sınırlandırma Bültende yayımlanır. Başvuru üzerindeki hak

sahiplerinin izni olmadıkça, başvuru sahibi başvurusunu geri çekemez veya sınırlandıramaz. 

(3) Birinci fıkrada belirtilen taleplerin vekil aracılığıyla yapılabilmesi için

vekaletnamenin bu konulardaki yetkiyi açıkça belirtmesi ve  vekaletnamedeki müvekkil

imzasının, noter tarafından tasdik edilmesi zorunludur.

  7

İKİNCİ BÖLÜM

Rüçhan Hakkı

Uluslararası sözleşmelere dayanan başvurulardan doğan rüçhan hakları

 MADDE 20- (1) Paris Sözleşmesine ve Dünya Ticaret Örgütü Kuruluş Anlaşmasına

taraf olan devletlerden birinin uyruğunda olan veya bu devletlerden birinin uyruğunda

olmamakla birlikte onlardan birinde ikametgahı veya işler durumda ticari müessesesi bulunan

gerçek veya tüzel kişiler veya kanuni halefleri, bu devletlerin herhangi birinde yetkili

mercilere bir markanın tescili için usulüne uygun olarak yaptıkları başvuru tarihinden itibaren

altı ay süreyle, aynı marka ve kapsamındaki aynı mal ve/veya hizmetler için tescil belgesi

almak üzere Türkiye’de başvuru yapma konusunda rüçhan hakkından yararlanırlar. Rüçhan

hakkından yararlanılabilmesi için ilk başvuru yapılan devletin yetkili makamından rüçhan

hakkı belgesi alınması şarttır.  Bu süre içinde kullanılmayan rüçhan hakları düşer. 

 (2) Birinci fıkrada belirtilen süre içinde, rüçhan hakkına dayanılarak  başvuru yapıldığı

takdirde, rüçhan hakkının doğduğu tarihten itibaren, üçüncü kişiler tarafından yapılacak,

rüçhan hakkına konu olan tescil başvurusunun mal ve/veya hizmetler itibarıyla kapsamındaki

başvurular ve bunlar adına yapılacak marka tescilleri hüküm ifade etmez.

 (3) Birinci fıkrada belirtilen gerçek veya tüzel kişiler ile kanuni halefleri, Paris

Sözleşmesine taraf olmayan bir devlette yaptıkları usulüne uygun marka tescil başvurusuna

dayanarak  birinci fıkrada belirtilen esaslarla rüçhan hakkından yararlanırlar.

 (4)  İlk başvurunun konusunu oluşturan ve aynı devlette yapılan sonraki başvurunun

tarihi, sonraki başvurunun yapıldığı tarihten önceki başvurunun geri çekilmiş, terk edilmiş

veya kamunun incelemesine açılmaksızın ve herhangi bir hakkı saklı olmaksızın rüçhan hakkı

talebine dayanak oluşturmayacak bir biçimde reddedilmiş olması halinde, rüçhan hakkının

belirlenmesinde ilk başvuru sayılır. Bundan böyle önceki başvuru, rüçhan hakkı talebine

temel teşkil etmez.

(5) Bu Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendinde belirtilen gerçek

veya tüzel kişiler hakkında da yukarıda belirtilen hükümler uygulanır.

 (6) Yabancı bir devlette yapılacak marka tescil başvurusunda kullanılmak üzere

Enstitüden talep edilen rüçhan hakkı belgesi, talep üzerine ve rüçhan hakkı belgesi düzenleme

ücretinin ödenmesi koşuluyla verilir. 

  Sergilerde sergilemeden doğan rüçhan hakları 

 MADDE 21- (1) Tescil başvurusuna konu markanın kullanılacağı malları veya

hizmetleri Türkiye’de açılan ulusal veya uluslararası sergilerde ya da Paris Sözleşmesine taraf

devletlerde açılan resmi veya resmi olarak tanınan sergilerde markayla birlikte sergileyen ve

markanın tasdikli örneğini ibraz eden  bu Kanunun 3 üncü maddesinde yazılı gerçek veya

tüzel kişiler, sergideki sergileme tarihinden itibaren altı ay içinde, Türkiye’de aynı markanın

tescili için başvuru yapma konusunda rüçhan hakkından yararlanırlar.

 (2) Tescil başvurusunda gösterilen markanın kullanılacağı mallar veya hizmetler,

sergide görünür  şekilde resmi açılış tarihinden önce markayla birlikte sergilenmişse, rüçhan

süresi, malların  sergi yerine konulduğu veya hizmetin sergilendiği tarihten itibaren başlar.

 (3) Türkiye’de açılan sergilerin düzenleyicileri, tescil başvurusundaki bir markanın

kullanılacağı mallarını veya hizmetlerini sergileyenlere, sergiledikleri malların veya

hizmetlerin türlerini açıkça belirten ve malın veya hizmetin markayla birlikte sergide görünür

şekilde sergilendiği tarih ile serginin resmi açılış tarihini gösterir bir belgeyi verirler.

  8 (4) Yabancı devletlerde sergilenen mallar veya hizmetler için de, serginin açıldığı

devletteki serginin düzenleyicileri tarafından, üçüncü fıkrada belirtilen hususları içeren bir

belgenin verilmesi şarttır.

 (5) Başvurusu yapılmış veya tescil edilmiş bir markanın kullanılacağı malların,

Türkiye’de açılan sergilerde sergilenmesine ve sergi bittikten sonra devletine geri

gönderilmesine engel olunmaz.

 (6) Bir sergide sergilenmiş, tescil başvurusu bulunan veya tescilli bir markanın

kullanılacağı mallar veya hizmetler ile ilgili olarak birden çok başvuru yapılmışsa, bu

durumda bu malları veya hizmetleri ilk sergileyen kişi, aynı zamanda sergilenmesi halinde

ise, ilk başvuruda bulunan kişi rüçhan hakkından yararlanır. 

Rüçhan hakkının hüküm ve sonuçları 

 MADDE 22- (1) Bu Kanunun 20 nci ve 21 inci maddeleri hükümleri uyarınca rüçhan

hakkının hüküm ve sonuçları, rüçhan hakkının talep edildiği başvurunun tarihi itibarıyla

doğar.  

Rüçhan hakkının talep edilmesi ve belgelendirilmesi 

 MADDE 23- (1) Başvuru sahibi, yararlanmak istediği rüçhan hakkı çeşidini başvuru

ile birlikte, beyan ücretini ödeyerek belirtir. İlgili rüçhan hakkı belgesini,  başvuru tarihinden

itibaren üç ay içinde vermediği takdirde rüçhan hakkından yararlanma beyanı yapılmamış

sayılır. Alınan rüchan hakkı beyan ücreti Enstitüye gelir kaydedilir.  

(2) Sergilerde teşhir hakkına dayalı olarak alınmış bir rüçhan, bu Kanunun 20 nci

maddesine göre verilen rüçhan süresini uzatmaz.

ÜÇÜNCÜ KISIM

Tescil İşlemleri

BİRİNCİ BÖLÜM

Başvurunun İncelenmesi

Hızlı inceleme talebi

MADDE 24- (1) Başvuru sahibi,  talep edilmesi ve ücretinin ödenmesi koşuluyla hızlı

incelemeden yararlanabilir. Hızlı inceleme ücretinin ödenmemesi halinde talep yapılmamış

sayılır. 

Şekli inceleme ve eksikliklerin giderilmesi

    MADDE 25- (1) Marka tescil başvurusunun bu Kanunun 16 ncı maddesinde

belirtilen koşullara ve Yönetmeliğe  uygun bir şekilde yapılmadığı hallerde; Enstitü başvuru

sahibine bildirimde bulunarak eksiklikleri gidermesi için iki aylık süre verir. 

 (2) Ancak; bu Kanunun 16 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a), (b), (c), (ç), (d), (h) ve

uygulanabilir hallerde; (e), (f), (g), (ı) ve  (i) bentlerinde belirtilen unsurlar başvuru anında

verilmiş ise başvuru, bunların Enstitüce teslim alındığı gün, saat ve dakika itibarıyla kesinlik

kazanır. Bu unsurlar başvuru anında verilmez veya belirtilen  şartlara  uygun  bulunmaz ise

eksikliklerin giderilmesi için Enstitü tarafından birinci fıkrada belirtilen süre verilir. Bu

durumda tescil başvurusu, eksikliklerin giderildiği ve bu unsurların Enstitüce teslim alındığı

gün, saat ve dakika  itibarıyla kesinlik kazanır. 

 (3)  İkinci fıkrada belirtilenler dışında kalan, ancak bu Kanunun 16 ncı maddesi

uyarınca verilmesi gereken diğer unsurlarda eksiklik olması halinde, bu eksikliklerin birinci

fıkrada belirtilen süre içinde giderilmesi gerekir. Ancak bu eksiklikler başvuru tarihinin

kesinleşmesine etki etmez.

  9 (4) Verilen süre içinde eksiklikleri tamamlanmayan marka tescil başvurusu yapılmamış

sayılır ve bu tür başvurularda ödenen ücretler Enstitüye gelir kaydedilir. Ancak rüçhan hakkı

beyan edilmekle beraber buna ilişkin eksikliklerin giderilmemesi veya rüçhan hakkı

belgesinin bu Kanunun 23 üncü maddesinde belirtilen süre içinde Enstitüye teslim

edilmemesi, sadece rüçhan hakkının kaybına neden olur. 

 (5) Enstitü nezdinde işlem yapma yetkisine sahip olan vekil, yaptığı marka tescil

başvurusu ile birlikte vekâletnamesini vermemiş ise vekâletnamenin Enstitüye verilmesi için,

marka başvuruları için tescil aşamasında iki ay süre verilir. Vekilin, Enstitüde, başvuru sahibi

adına başvuru yapma yetkisini içeren, önceden verilmiş bir vekâletnamesi mevcut ise,

vekilin başvuru sırasında veya vekâletnamenin verilmesi için tanınan iki aylık süre içinde,

yaptığı işlemin dayanağı olan vekâletnameye atıfta bulunması zorunludur. Bu süre içinde

vekâletname verilmez veya önceden verilmiş vekâletnameye atıfta bulunulmaz ise; 

 a) Başvuru sahibinin Türkiye’de ikametgâhı veya gerçek ve işler durumda ticari bir

müessesesi varsa bildirimler  ve işlemler başvuru sahibi adına yürütülür. 

 b) Başvuru sahibinin Türkiye’de ikametgâhı veya gerçek ve işler durumda ticari bir

müessesesi yoksa başvuru sahibine yeni bir vekil ataması için iki aylık süre verilir. Anılan

sürede yeni ve yetkili bir vekil atanarak, vekaletnamenin Enstitüye gönderilmemesi

durumunda, başvuru işlemden kaldırılır. Bu durumda başvuru sahibine yeni bir bildirim

yapılmaz ve alınan ücret  Enstitüye  gelir kaydedilir.

 (6) Kesinleşmiş bir marka tescil başvurusuna ilişkin olarak, talepte bulunulması ve ön

yazı düzenleme ücretinin  ödenmesi koşulu  ile başvuruda bulunulduğuna ilişkin yazı başvuru

sahibine veya vekiline verilir. 

         (7) Rüçhan hakkı beyan edilmişse, Enstitü tarafından bu Kanunun 20 nci, 21 inci ve 22

nci maddeleri  hükümlerine göre ayrıca inceleme yapılır. 

  Başvuru yapma hakkı açısından inceleme

 MADDE 26- (1) Bu Kanunun 3 üncü maddesi kapsamına girmeyen gerçek veya tüzel

kişilerin başvurusu  reddedilir.

Resen incelenen red  nedenleri açısından inceleme

MADDE 27- (1) Başvuru  şartları eksiksiz  şekilde yerine getirilen marka tescil

başvurusu ile ilgili olarak, başvuru kapsamında bulunan mallar veya hizmetlerin bir kısmının

veya tamamının, bu Kanunun 7 nci maddesi hükmüne uygun bulunmadığı sonucuna varılırsa,

başvuru bu mallar veya hizmetler bakımından kısmen veya tamamen reddedilir. 

(2) Markanın ayırt edici olmayan bir unsur içerdiğinin tespit edilmesi ve bu unsurun

markada yer almasının marka koruması kapsamında  şüpheye yol açabilecek olması halinde,

Enstitü, inhisari hak sağlamayan bu tür unsurları, başvurunun Bültende yer alan yayımında ve

tescil belgesi üzerinde açıkça belirtir. Bu şekilde yapılan yayım kararına karşı başvuru sahibi,

bu Kanunun 32 nci maddesine göre itiraz edebilir.

İKİNCİ BÖLÜM

Başvurunun Yayımlanması, Görüş ve İtirazlar

  Başvurunun yayımlanması  

 MADDE 28- (1) Başvuru şartları eksiksiz bir şekilde yerine getirilmiş ve bu Kanunun

26 ncı ve 27 nci maddeleri hükümlerine göre  reddedilmemiş bir marka tescil başvurusu,

Bültende yayımlanır. 

 (2) Ancak, marka tescil başvurusunun yayımlanmasından sonra, başvurunun kısmen

veya tamamen reddine karar verilirse, bu karar da ayrıca yayımlanır. 

  10

  Üçüncü kişilerin görüşleri

 MADDE 29- (1) Marka tescil başvurusunun yayımlanmasından sonra üç ay içinde,

herhangi bir gerçek veya tüzel kişi ya da üreticileri, imalatçıları, hizmetleri sağlayanları,

tacirleri veya tüketicileri temsil eden dernek, oda veya birlikler, bu Kanunun 7 nci maddesinin

birinci fıkrasının (b) ve (ı) bentleri hariç diğer bentleri kapsamında, markanın tescil

edilemeyeceğini belirten yazılı ve gerekçeli görüşlerini Enstitüye sunabilirler. Ancak bu

kişiler, Enstitü nezdinde işlemlere taraf olamazlar. 

(2) Enstitü, gerekli gördüğü hallerde birinci fıkrada belirtilen üçüncü kişilerin

görüşlerini başvuru sahibine gönderir ve bildirim tarihinden itibaren bir ay içinde bu görüşlere

karşı beyanda bulunmalarını ister. 

(3) Enstitü, üçüncü kişilerin görüşlerini bu Kanunun 7 nci maddesinin birinci

fıkrasının (b) ve (ı) bentleri hariç diğer bentleri kapsamında değerlendirir, doğruluğuna kanaat

getirirse yayım kararını değiştirir ve bu kararı Bültende yayımlar.  

Yayıma itiraz                                                                                                                                            

 MADDE 30- (1) Tescil başvurusu yapılmış bir markanın,  bu Kanunun 7 nci

maddesinin (b) ve (ı) bentleri ile 8 inci maddesi hükümlerine göre tescil edilmemesi

gerektiğine ilişkin itirazlar, ilgili kişiler tarafından, marka tescil başvurusunun yayımından

itibaren üç ay içinde yazılı olarak yapılır. 

(2)  İtiraz sahibi, itiraz  gerekçelerini ve itirazını destekleyen delillerini itiraz anında

vermemiş ise birinci fıkrada belirtilen süre içinde bunları Enstitüye teslim edebilir.   İtiraz

gerekçelerinin bu süre içinde teslim edilmemesi halinde yayıma itiraz yapılmamış sayılır. 

(3) Enstitü, bildirim tarihinden itibaren bir ay içinde, ek delil sunulmasını  itiraz

sahibinden isteyebilir. Bu süre içinde istenilen ek delillerin Enstitüye verilmemesi halinde

itiraz mevcut bilgi ve belgeler kapsamında değerlendirilir.

 (4) İtirazın değerlendirilmesi için, itiraz ücretinin, birinci fıkrada belirtilen süre içinde

ödenmesi ve ödemeyi gösterir belge ile Yönetmelikte belirtilen diğer belgelerin aynı süre

içinde Enstitüye teslim edilmesi gerekir. 

Yayıma itirazın incelenmesi

 MADDE 31- (1) Yayıma itirazlar incelenirken, tarafların itiraz ve karşı görüşleri

gerek görülen sıklıkta birbirlerine iletilerek, bildirim tarihinden itibaren bir ay içinde

sunulmak üzere yazılı görüşleri istenebilir. Görüşlerin istenilen sürede Enstitüye teslim

edilmemesi halinde itiraz,  mevcut delillere göre değerlendirilir. Ayrıca Enstitünün uygun

görmesi halinde, taraflar uzlaşmaya da davet edilebilir.

 (2) Yayıma itirazın incelenmesi neticesinde markanın, başvuruda bulunulan mallar

veya hizmetlerin bir kısmı veya tamamı için tescil olunamayacağı sonucuna varılırsa, başvuru

bu mallar veya hizmetler bakımında kısmen veya tamamen reddedilir. Aksi halde itirazın

reddine karar verilir. 

  Karara itiraz

MADDE 32- (1) Enstitü tarafından alınacak kararlardan zarar gören kişiler,  kararın

bildirim tarihinden itibaren iki ay içinde yazılı olarak itiraz edebilirler. Alınan kararlarla ilgili

işlemlere taraf diğer kişiler de itiraz etme hakkına sahiptirler.  

(2) Nihai karar niteliği taşımayan ve bağımsız olarak itiraz edilmesine izin verilmeyen

kararlara karşı ancak nihai kararla birlikte itiraz edilebilir.   

  11(3)  İtiraz sahibi, itiraz  gerekçelerini ve itirazını destekleyen delilleri itiraz anında

vermemiş ise birinci fıkrada belirtilen süre içinde bunları Enstitüye teslim edebilir.  İtiraz

gerekçelerinin bu süre içinde teslim edilmemesi halinde karara itiraz yapılmamış sayılır. 

(4) Ayrıca Enstitü, bildirim tarihinden itibaren bir ay içinde, ek delil sunulmasını 

itiraz sahibinden isteyebilir. Bu süre içinde istenilen ek delillerin Enstitüye teslim edilmemesi

halinde itiraz mevcut bilgi ve belgeler kapsamında değerlendirilir.

(5) İtirazın değerlendirilmesi için,  itiraz ücretinin,  birinci fıkrada belirtilen süre içinde

ödenmesi ve ödemeyi gösterir belge ile Yönetmelikte belirtilen diğer  belgelerin aynı süre

içinde Enstitüye teslim edilmesi gerekir. 

Değiştirme kararı

 MADDE 33- (1) Karara itirazın, haklılığının ve doğruluğunun belirlenmesi halinde,

karar değiştirilir.

 (2) Kararın değiştirilmemesi halinde itiraz, herhangi bir yorumda bulunulmadan

Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kuruluna gönderilir.

Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu incelemesi

 MADDE 34- (1) Yeniden  İnceleme ve Değerlendirme Kurulu, bildirim tarihinden

itibaren bir ay içinde, taraflardan ek delillerini sunmalarını veya itirazlara ilişkin karşı

görüşlerini bildirmelerini isteyebilir. 

 (2) Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu yapacağı inceleme ve değerlendirme

sonucunda, itiraz hakkında Enstitünün nihai kararını verir. 

İtiraz ücretinin mahsup ve iadesi

 MADDE 35- (1) Marka tescil başvuruları ile ilgili olarak alınan kararlara karşı yapılan

itirazların incelenmesi için alınan ücret, itiraz kabul edildiği takdirde, marka tescil belgesi

düzenleme ücretine mahsup edilir. Aksi hallerde ücret iadesi yapılmaz. 

Kararlara karşı dava açılması

 MADDE 36- (1) Yeniden  İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun itirazlar ile ilgili

olarak verdiği nihai kararlara karşı, kararın bildirim tarihinden itibaren iki ay içinde, Ankara

Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinde dava açılabilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Tescil, Koruma Süresi ve Yenileme

Tescil   

MADDE 37- (1) Bu Kanun ve Yönetmelik hükümlerine göre başvurusu eksiksiz

yapılmış veya eksiklikleri giderilmiş, süresi içinde hakkında itiraz yapılmamış veya yapılan

itiraz reddedilmiş ve süresi içinde tescil belgesi düzenleme ücretinin ödendiğini gösterir belge

dahil noksan evrakları Enstitüye teslim edilmiş bir başvuru, tescil edilerek Sicile kaydedilir ve 

Gazetede yayımlanır. Başvuru sahibine verilmek üzere, Marka Tescil Belgesi düzenlenir.

(2) Noksan evrakların teslimi, bu Kanunun 85 inci maddesindeki ek süre prosedürü

çerçevesinde yapılmasına rağmen, tescil belgesi düzenleme ücreti, noksan tebligat yazısında

bildirilen sürede ödenmişse bu ücret, ek süre talep  ücretinden mahsup edilir.

 (3) Sicil kaydında; marka örneği, başvuru tarihi, marka tescil numarası, markanın

kullanılacağı mallar veya hizmetlerin listesi, mal veya hizmetlerin sınıf veya sınıfları, marka

sahibinin ve varsa vekilinin adı, soyadı, uyruğu, adresi, tescil tarihi, marka üzerindeki bütün

değişiklikler ve Yönetmelikte belirtilen diğer hususlar yer alır. Sicil kaydı yapılan marka, bu 

unsurları kapsar biçimde Gazetede yayımlanır.

  12 (4) Sicil alenidir. Talep edilmesi ve ücretinin ödenmesi koşuluyla Sicil örneği verilir.

Henüz tescil edilmemiş bir marka tescil başvurusu örneği, ücretinin ödenmesi koşuluyla ve

Bültende ilan edildikten sonra, ilan edilen bilgileri kapsayacak biçimde verilir.  

 (5) Devir, intikal, unvan veya nev’i değişiklikleri, marka tescil belgesinin kaybı gibi

benzeri hallere ilişkin olarak, talep üzerine tescil belgesinin yeniden düzenlenerek marka

sahibine gönderilebilmesi için tescil belgesi düzenleme ücretinin ödendiğini gösterir belgenin

teslim edilmesi gerekir. 

  Markanın koruma süresi 

 MADDE 38- (1) Tescilli markanın koruma süresi başvuru tarihinden itibaren on

yıldır. Bu süre, onar yıllık dönemler halinde  yenilenir. 

  Yenileme 

 MADDE 39- (1) Koruma süresi sona eren  marka, sahibinin veya vekilinin  talebi  ve 

yenileme ücretinin ödenmesi  koşuluyla yenilenir. 

(2) Enstitü, marka sahibini ve marka üzerinde Sicile kaydedilmiş bir hakka sahip

bulunan herhangi bir kimseyi, koruma süresinin  sona erme tarihinden makul bir süre önce,

koruma süresinin dolmakta olduğu konusunda bilgilendirebilir. Ancak bu bilgilendirmenin

yapılmamış olması Enstitüye  herhangi bir sorumluluk getirmez.

 (3) Yenileme talebinin, koruma süresinin sona erdiği ayın son gününde biten, altı aylık 

süre içinde yapılması ve aynı süre içinde yenileme ücretinin ödenmesi gerekir. Bu süre içinde

yenileme talebinin yapılmaması veya yenileme ücretinin ödenmemesi halinde, yenileme

talebi, koruma süresinin sona erdiği ayın son gününü izleyen günden başlayan altı aylık ilave

süre içinde, ek bir ücretin ödenmesi koşuluyla da yapılabilir.

 (4) Marka, yenileme ücretinin yanı sıra mal/hizmet çıkarma ücretinin de ödenmesi

koşuluyla, tescil kapsamında bulunan mal ve/veya hizmetlerin bir kısmı için de yenilenebilir.

 (5) Yenileme, önceki koruma süresinin sona erdiği günden itibaren hüküm ifade eder.

Yenileme Sicile kaydedilir ve yayımlanır.

 (6) Üçüncü fıkrada belirtilen süreler içinde yenilenmeyen markalara ilişkin marka

hakkı,  koruma süresinin bittiği günü izleyen gün  sona erer. 

(7) Yenileme talebinin içerdiği herhangi bir beyan veya unsurun doğruluğu konusunda

haklı nedenlerle şüpheye düşülmesi halinde Enstitü delil sunulmasını isteyebilir.

MARKALAR KANUNU TASARISI TASLAĞI – 2

MARKALAR KANUNU TASARISI TASLAĞI – 3

MARKALAR KANUNU TASARISI TASLAĞI – 4

Veritas markasının tescil dileğinin reddine ilişkin işlem ile dayanağı olan Bakanlar Kurulu kararına karşı açılan davanın; Madrit İtilafnamesinin 4 ve 6. maddesine göre, itilafnameden çekilinse bile yirmi yıllık koruma süresinin devamının zorunlu olması
nedeniyle, iptali istenen kararnameyle kazanılmış hakların korunmasında mevzuata aykırılık olmadığı ve uluslararası tescili yapılan söz konusu markaınm, Türkiye’de koruma süresi dolmadan davacıya tescilinin yapılmasına da olanak bulunmadiği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

(DDK. 25.12.1970 gün. E: 1970/464, K: 1970/735). Danistay 12. Daire Kararlari, 1.Kitap, C.1, Güneş Matbaası, Ankara 1976, s.389